กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

รอยเท้าที่ยาวไกล เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ

แม้ฟ้ายังมืดครึ้มคลุมเครืออยู่
แต่ก็รู้ว่าผ่านการไปต่อ
อุปสรรคอาจมีอย่ารีรอ
แค่หยุดท้อก็วิ่งฉิวปลิวตามลม

อนาคตที่สดใส
อยู่ไม่ไกลแค่เอื้อมมือ
พยายามเท่านั้นถึงจะชนะ

แม้ไม่ได้ทุกอย่างที่หวังไว้
ก็มั่นใจในคุณค่ามหาศาล
หนึ่งส่วนจากเศษฝันเมื่อวันวาน
อาจสร้างงานเกียรติยศปรากฎไกล

เมื่อโอกาสมาถึง
จงเข้าไปหามันแทนการเดินหนี
บางทีมันอาจจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดก็ได้

รู้ไหมเพื่อนที่ดีเขาจะไม่หักหลังกันนะจำไว้ เพราะฉะนั้นอย่าคิดทำกับใครเด็ดขาด 

หลังพายุผ่านไป
ฟ้าย่อมสดใสเสมอ

อย่าเป็นคนเก่งที่แล้งน้ำใจ
แต่จงเป็นคนธรรมดาทั่วไป
ที่มีน้ำใจ และไม่เห็นแก่ตัว

ถ้าเรายังไม่ได้สู้
แล้วเราจะท้อทำไม