กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

ค่อยๆทำไปทีละนิดแล้วชีวิตจะดีเอง

ทางข้างหน้าลางเลือนเหมือนว่างเปล่า
แดดจะเผาผิวผ่อง เธอหมองไหม้
ที่ตรงนั้นมีหุบเหว มีเปลวไฟ 
ถ้าอ่อนแอจะฝ่าไป อย่างไรกัน

แม้ฟ้ายังมืดครึ้มคลุมเครืออยู่
แต่ก็รู้ว่าผ่านการไปต่อ
อุปสรรคอาจมีอย่ารีรอ
แค่หยุดท้อก็วิ่งฉิวปลิวตามลม

ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิต มีเหตุผลเสมอ

มองปัญหา
ให้เหมือนกับเม็ดทราย
ถึงจะเยอะมากมาย
แต่เม็ดทรายก็เล็กนิดเดียว

ตราบใดที่เรา ยังมีลมหายใจ เราก็ต้องสู้ต่อไป

บอกตัวเองว่าเราต้องไม่แพ้
หากว่าเราตั้งใจแน่ด้วยความหวัง
เอาเป้าหมายมาเติมเป็นพลัง
สิ่งพลาดพลั้งเอามาเป็นบทเรียน

ถ้าเราไม่เชื่อมั่นในตัวเอง แล้วใครจะมาเชื่อมั่นในตัวเราล่ะ 

เธอใจยอกชอกช้ำแสนลำบาก
รับรู้จากแววตาว่าอ่อนไหว
ขอเป็นเพื่อนเคียงข้างเดินทางไกล
เหนื่อยแค่ไหนกับปัญหาร่วมฝ่าฟัน