กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ
ขอจงมีปัญญาความกล้าหาญ
เพื่อก้าวผ่านอุปสรรคหนักวิถี
ขอหัวใจเปี่ยมพลังดั่งเคยมี
ณ ตรงนี้มิตรนับร้อยคอยห่วงใย
จากบ้านนอก คอกนา มาเมืองหลวง
เด็กท้องทุ่ง หน้าใสก่วงมีความหวัง
สู้ชีวิต ไปพลาง ๆ ตามลำพัง
พรุ่งนี้มั๊ง ตัวข้าจะคว้าดาว
หากเธอหาแห่งใดเป็นที่พึ่ง
ยามเมื่อถึงจุดหนึ่งซึ่งหวั่นไหว
ยังมีฉันคนนี้นะคนไกล
คนที่เป็นคนใกล้…ทีไกลเธอ
อนาคตเป็นอย่างไรใครจะรู้
แต่ให้สู้เพื่อไปสู่สิ่งที่ฝัน
แม้เวลาอาจพาใจให้ลืมกัน
สำหรับฉันไม่มีวันจะเปลี่ยนไป
หนึ่งหยดน้ำร่วงหล่นบนพื้นหญ้า
ไหลรวมเป็นสาขาสู่แม่น้ำ
รวมทุกสายสู่ท้องทะเลคราม
เหมือนหนึ่งความพยายามจะก้าวไกล
บอกตัวเองว่าเราต้องไม่แพ้
หากว่าเราตั้งใจแน่ด้วยความหวัง
เอาเป้าหมายมาเติมเป็นพลัง
สิ่งพลาดพลั้งเอามาเป็นบทเรียน
ใบไม้ยังเปลี่ยนสี
สิ่งต่างๆ ไม่มีไม่แปรผัน
โลกยังหมุนตามทางของมัน
ชีวิตเราก็เท่านั้นไม่แน่นอน
เรามีสิทธิที่จะพูด มีสิทธิที่จะเขียน แต่ไม่มีสิทธิ ที่จะทำให้ใครรู้สึกเสียใจ ในคำพูดของเรา
คนที่ทำได้คือ คนที่เชื่อว่าเขาทำได้
โดยมิได้คำนึงถึงคำว่า เป็นไปไม่ได้
