กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

ด้วยสองมือสองเท้าที่ก้าวมั่น
จะสร้างฝันด้วยแรงอันแข็งขืน
จะคว้าจันทร์งาม ยามค่ำคืน
จะหยัดยืนปีนไปให้ถึงดาว

เหนื่อยบ้างไหมที่เดินมาถึงวันนี้
อาจอ่อนล้าเบื่อบ้างเป็นบางที
อย่าท้อเลยคนดีขอให้ทน

ประสบการณ์ที่ยิ่งใหญ่คือ
การทดลองด้วยตัวเอง

มีเม็ดทรายนับไม่ถ้วนจำนวนทราย
คนทั้งหลายนับไม่ถ้วนในคุณค่า
ทรายจะแกร่งก็เพราะผ่านกาลเวลา
คนจะกล้าก็เพราะผ่านความอดทน

รอยเท้าที่ยาวไกล เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ

หากเธอหาแห่งใดเป็นที่พึ่ง
ยามเมื่อถึงจุดหนึ่งซึ่งหวั่นไหว
ยังมีฉันคนนี้นะคนไกล
คนที่เป็นคนใกล้…ทีไกลเธอ

ความสำเร็จที่ผ่าน ความล้มเหลว
ย่อมหอมหวานกว่าเดิม 

บอกตัวเองว่าเราต้องไม่แพ้
หากว่าเราตั้งใจแน่ด้วยความหวัง
เอาเป้าหมายมาเติมเป็นพลัง
สิ่งพลาดพลั้งเอามาเป็นบทเรียน

ชีวิตมีขึ้นๆ ลงๆ
อย่าตั้งความหวังอะไรไว้มาก
เพราะถ้าพลาดแล้วจะเสียใจ