กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

แต่ละคนต่างก็มีฝัน
จะต่างกันก็ตรงที่จุดหมาย
สิ่งที่ฝันใช่ว่าจะไปถึงได้ง่ายดาย
ยังต้องการ กำลังใจจากหลายคน

อย่ากลัว การเริ่มต้นใหม่
และอย่าแคร์ สายตาใคร
ตราบใดที่เรา ยังหายใจ
ด้วยจมูกของเราเอง

อนาคตเป็นอย่างไรใครจะรู้
แต่ให้สู้เพื่อไปสู่สิ่งที่ฝัน
แม้เวลาอาจพาใจให้ลืมกัน
สำหรับฉันไม่มีวันจะเปลี่ยนไป

หนึ่งหยดน้ำร่วงหล่นบนพื้นหญ้า
ไหลรวมเป็นสาขาสู่แม่น้ำ
รวมทุกสายสู่ท้องทะเลคราม
เหมือนหนึ่งความพยายามจะก้าวไกล

ยิ่งมีคนดูถูก เหยียดหยาม มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งต้องต่อสู้มากเท่านั้น

เธอใจยอกชอกช้ำแสนลำบาก
รับรู้จากแววตาว่าอ่อนไหว
ขอเป็นเพื่อนเคียงข้างเดินทางไกล
เหนื่อยแค่ไหนกับปัญหาร่วมฝ่าฟัน

มองปัญหา
ให้เหมือนกับเม็ดทราย
ถึงจะเยอะมากมาย
แต่เม็ดทรายก็เล็กนิดเดียว

ชีวิตมีขึ้นๆ ลงๆ
อย่าตั้งความหวังอะไรไว้มาก
เพราะถ้าพลาดแล้วจะเสียใจ

ตราบใดที่พรุ่งนี้มีดวงตะวัน
ชีวิตฉันก็ยังคงต้องสู้
พิสูจน์ตนเกิดเป็นคนให้มันรู้
เราจะอยู่ไต่ขึ้นไปถึงไหนกัน