กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

ฝันมันอาจจะไกลไป แต่ถ้าเราพยายาม มันจะใกล้แค่เอื้อมมือ

จากบ้านนอก คอกนา มาเมืองหลวง
เด็กท้องทุ่ง หน้าใสก่วงมีความหวัง
สู้ชีวิต ไปพลาง ๆ ตามลำพัง
พรุ่งนี้มั๊ง ตัวข้าจะคว้าดาว

ไม่จำเป็นที่จะต้องแข่งกับคนอื่น แข่งกับตัวเองดีที่สุด

หนึ่งหยดน้ำร่วงหล่นบนพื้นหญ้า
ไหลรวมเป็นสาขาสู่แม่น้ำ
รวมทุกสายสู่ท้องทะเลคราม
เหมือนหนึ่งความพยายามจะก้าวไกล

ใครจะดูถูกเรา
ก็ปล่อยให้เค้าดูถูกไป
แต่จงท่องให้ขึ้นใจ
ว่าเราจะไม่ดูถูกตัวเอง

เรื่องแค่นี้ถ้าคุณคิดจะแพ้
คุณจะแย่กว่าคนอื่นก็เป็นได้
ก็เพราะมีคนแย่กว่าเรามากมาย
เดินต่อไปหากมือเท้าเรายังมี

ใบไม้ยังเปลี่ยนสี
สิ่งต่างๆ ไม่มีไม่แปรผัน
โลกยังหมุนตามทางของมัน
ชีวิตเราก็เท่านั้นไม่แน่นอน

ใครจะรู้จักดี..อนาคต
ใครเล่าจะกำหนดเส้นทางได้
อย่าไปคิดเรื่องเก่า...ให้ผ่านไป
วันพรุ่งนี้ก็เริ่มใหม่...ให้ลืมมัน

ความสำเร็จของคน
ไม่ได้เกิดจากสวรรค์
ไม่ได้เกิดจากโชคชะตา
แต่เกิดจากการฝึกฝน
อย่างจริงจังและสม่ำเสมอ