กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ
ถ้าเรายังไม่ได้สู้
แล้วเราจะท้อทำไม
จากบ้านนอก คอกนา มาเมืองหลวง
เด็กท้องทุ่ง หน้าใสก่วงมีความหวัง
สู้ชีวิต ไปพลาง ๆ ตามลำพัง
พรุ่งนี้มั๊ง ตัวข้าจะคว้าดาว
มองปัญหา
ให้เหมือนกับเม็ดทราย
ถึงจะเยอะมากมาย
แต่เม็ดทรายก็เล็กนิดเดียว
ลืมเรื่องเลวร้ายที่เป็นอดีต แล้วทำปัจจุบันนี้ให้ดีที่สุด
อนาคตที่สดใส
อยู่ไม่ไกลแค่เอื้อมมือ
พยายามเท่านั้นถึงจะชนะ
สิ่งไม่คาดคิดเกิดขึ้นได้เสมอตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่
รอยเท้าที่ยาวไกล เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ
อย่ากลัว การเริ่มต้นใหม่
และอย่าแคร์ สายตาใคร
ตราบใดที่เรา ยังหายใจ
ด้วยจมูกของเราเอง
ไม่มีอะไรยาก ถ้าเรามีความพยายาม
