กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

ถ้าเรายังไม่ได้สู้
แล้วเราจะท้อทำไม

จากบ้านนอก คอกนา มาเมืองหลวง
เด็กท้องทุ่ง หน้าใสก่วงมีความหวัง
สู้ชีวิต ไปพลาง ๆ ตามลำพัง
พรุ่งนี้มั๊ง ตัวข้าจะคว้าดาว

มองปัญหา
ให้เหมือนกับเม็ดทราย
ถึงจะเยอะมากมาย
แต่เม็ดทรายก็เล็กนิดเดียว

ลืมเรื่องเลวร้ายที่เป็นอดีต แล้วทำปัจจุบันนี้ให้ดีที่สุด

อนาคตที่สดใส
อยู่ไม่ไกลแค่เอื้อมมือ
พยายามเท่านั้นถึงจะชนะ

สิ่งไม่คาดคิดเกิดขึ้นได้เสมอตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่

รอยเท้าที่ยาวไกล เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ

อย่ากลัว การเริ่มต้นใหม่
และอย่าแคร์ สายตาใคร
ตราบใดที่เรา ยังหายใจ
ด้วยจมูกของเราเอง

ไม่มีอะไรยาก ถ้าเรามีความพยายาม