กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

คนที่ไม่เคยหิว
ย่อมไม่ซาบซึ้ง
รสของความอิ่ม

ไม่มีอะไรไกลเกินใจเรา

อย่าเป็นคนเก่งที่แล้งน้ำใจ
แต่จงเป็นคนธรรมดาทั่วไป
ที่มีน้ำใจ และไม่เห็นแก่ตัว

รอยเท้าที่ยาวไกล เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ

สิ่งที่เราทำวันนี้ใครไม่เห็น
สิ่งที่เราอยากจะเป็นดั่งที่หวัง
แต่เราจงขับเคลื่อนสู้ด้วยพลัง
ทุกๆครั้งเราจะก้าวไปกว่าเดิม

สิ่งไม่คาดคิดเกิดขึ้นได้เสมอตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่

บอกว่าใช่จึงเชื่อเหลือจะฝืน
จึงหยัดยืนครั้งใหม่ไม่เคอะเขิน
ความท้าทายหลายหลากหากเผชิญ
จะเอื้้อนเอิ้นโอบอุ้มคุ้มค่ารอ

ทางข้างหน้าลางเลือนเหมือนว่างเปล่า
แดดจะเผาผิวผ่อง เธอหมองไหม้
ที่ตรงนั้นมีหุบเหว มีเปลวไฟ 
ถ้าอ่อนแอจะฝ่าไป อย่างไรกัน

หนึ่งสมอง สองมือต้องไขว่คว้า
เมื่อมีปัญหา ขึ้นมาต้องแก้ไข
เหนื่อยและท้อ ขอพักหน่อยไม่เป็นไร
ให้มีแรง ลุกขึ้นใหม่ได้อีกครา