กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ
แม้ฟ้ายังมืดครึ้มคลุมเครืออยู่
แต่ก็รู้ว่าผ่านการไปต่อ
อุปสรรคอาจมีอย่ารีรอ
แค่หยุดท้อก็วิ่งฉิวปลิวตามลม
แม้ไม่ได้ทุกอย่างที่หวังไว้
ก็มั่นใจในคุณค่ามหาศาล
หนึ่งส่วนจากเศษฝันเมื่อวันวาน
อาจสร้างงานเกียรติยศปรากฎไกล
ทำอะไรเองบ้าง แล้วจะรู้ว่าเราก็เก่งไม่แพ้ใครเหมือนกัน
แม้ลมร้อนพัดผ่าวให้ร้าวลึก
ความรู้สึกทรมานกว่าหน้าไหน
แต่สายฝนยังดับร้อนให้ผ่อนคลาย
เหมือนร้อนใจอาจจะหายถ้าใจเย็น
ลมหายใจมีไว้ให้ความหวัง
สร้างพลังดวงจิตอย่าคิดถอย
อย่าอยู่อย่างชีวิตที่เลื่อนลอย
โหยละห้อยเสียกาลและเวลา
ทุกสิ่งจะดีเมื่อถึงตอนจบ ถ้ามันยังไม่ดี แสดงว่ามันยังไม่จบ
หัวใจของการเดินทาง
ไม่ได้อยู่ที่จุดหมาย
หากอยู่ที่ประสบการณ์
สองข้างทางมากกว่า
ค่อยๆทำไปทีละนิดแล้วชีวิตจะดีเอง
ฝันมันอาจจะไกลไป แต่ถ้าเราพยายาม มันจะใกล้แค่เอื้อมมือ
