กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

หัวใจของการเดินทาง
ไม่ได้อยู่ที่จุดหมาย
หากอยู่ที่ประสบการณ์
สองข้างทางมากกว่า

ถึงจะเจ็บแต่ก็ต้องทน ถึงจะนานแต่ก็ต้องรอ ถึงจะท้อแต่ก็ต้องสู้

แม้ฟ้ายังมืดครึ้มคลุมเครืออยู่
แต่ก็รู้ว่าผ่านการไปต่อ
อุปสรรคอาจมีอย่ารีรอ
แค่หยุดท้อก็วิ่งฉิวปลิวตามลม

อุปสรรคมีไว้ให้ข้าม
ขวากหนามมีไว้ให้ฟันฝ่า
อยู่ที่เราแล้วล่ะว่าจะข้าม
และฟันฝ่ามันไปยังไง

ทุกสิ่งจะดีเมื่อถึงตอนจบ ถ้ามันยังไม่ดี แสดงว่ามันยังไม่จบ

หนึ่งหยดน้ำร่วงหล่นบนพื้นหญ้า
ไหลรวมเป็นสาขาสู่แม่น้ำ
รวมทุกสายสู่ท้องทะเลคราม
เหมือนหนึ่งความพยายามจะก้าวไกล

สิ่งไม่คาดคิดเกิดขึ้นได้เสมอตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่

บทพิสูจน์ความแกร่ง แห่งเพชรแท้
ความแน่วแน่ที่จะไปให้ถึงฝัน
จะย่อท้อหวั่นไหว ทำไมกัน
หวังและวันแห่งเส้นชัยไม่ไกลเกิน

ความสำเร็จของคน
ไม่ได้เกิดจากสวรรค์
ไม่ได้เกิดจากโชคชะตา
แต่เกิดจากการฝึกฝน
อย่างจริงจังและสม่ำเสมอ