กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

รอยเท้าที่ยาวไกล เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ

ให้ตัวเราเป็นดั่งลูกศร แล้วมุ่งสู่เป้าหมายที่หวังไว้ให้ได้

ใครจะว่าอะไรก็ช่าง แค่รู้ว่าเราทำดี แล้วแค่นั้นพอ

คนเราก็เป็น แบบนี้ กันทั้งนั้น
มีสุขสันต์ โศกเศร้า เท่ากันแหละหนา
ความสำเร็จ แต่ละครั้ง กว่าจะได้มา
ต้องแลกด้วย เหงื่อและน้ำตา แทบทุกคน

ไม่มีอะไรเสียเวลาไปมากกว่า
การคิดที่จะย้อนกลับไปแก้ไขอดีต

ทุกย่างก้าวของเราคือ การเดินทางสู่จุดมุ่งหมาย

อุปสรรคมีไว้ให้ข้าม
ขวากหนามมีไว้ให้ฟันฝ่า
อยู่ที่เราแล้วล่ะว่าจะข้าม
และฟันฝ่ามันไปยังไง

ล้มได้ แต่ต้องลุกเอง

คนที่ไม่เคยหิว
ย่อมไม่ซาบซึ้ง
รสของความอิ่ม