กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

เรามีสิทธิที่จะพูด มีสิทธิที่จะเขียน แต่ไม่มีสิทธิ ที่จะทำให้ใครรู้สึกเสียใจ ในคำพูดของเรา

จากบ้านนอก คอกนา มาเมืองหลวง
เด็กท้องทุ่ง หน้าใสก่วงมีความหวัง
สู้ชีวิต ไปพลาง ๆ ตามลำพัง
พรุ่งนี้มั๊ง ตัวข้าจะคว้าดาว

หนึ่งสมอง สองมือ ต้องไขว่คว้า
เมื่อมีปัญหา ขึ้นมา ต้องแก้ไข
เหนื่อยและท้อ ขอพักหน่อย ไม่เป็นไร
ให้มีแรง ลุกขึ้นใหม่ ได้อีกครา

เราหยุดเพื่อคิดผิดเพื่อแก้
จงดูแลหัวใจไว้ให้มั่น
วันพรุ่งนี้ยังไม่สายเกินแก้ทัน
สู้ต่อไปให้ถึงฝันอย่างตั้งใจ

สิ่งที่ผ่านไปนั้นผ่านไปนาน
ทิ้งความสุขความหวานให้ผ่านพ้น
อาจจะต้องทนเหงาเศร้าทุกข์ทน
ก็นี่แหละ..ชีวิตคนต้องทำใจ

วันนี้ต้องดีกว่าเมื่อวาน
และพรุ่งนี้ต้องดีกว่าวันนี้

หนึ่งหยดน้ำร่วงหล่นบนพื้นหญ้า
ไหลรวมเป็นสาขาสู่แม่น้ำ
รวมทุกสายสู่ท้องทะเลคราม
เหมือนหนึ่งความพยายามจะก้าวไกล

ถ้าเราผิดอย่าเถียง เพราะคำพูดทุกคำ จะเป็นตัวผูกมัดตัวเราเอง

ใครจะดูถูกเรา
ก็ปล่อยให้เค้าดูถูกไป
แต่จงท่องให้ขึ้นใจ
ว่าเราจะไม่ดูถูกตัวเอง