กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

หนึ่งหยดน้ำร่วงหล่นบนพื้นหญ้า
ไหลรวมเป็นสาขาสู่แม่น้ำ
รวมทุกสายสู่ท้องทะเลคราม
เหมือนหนึ่งความพยายามจะก้าวไกล

อย่าเป็นคนเก่งที่แล้งน้ำใจ
แต่จงเป็นคนธรรมดาทั่วไป
ที่มีน้ำใจ และไม่เห็นแก่ตัว

ถึงจะเจ็บแต่ก็ต้องทน ถึงจะนานแต่ก็ต้องรอ ถึงจะท้อแต่ก็ต้องสู้

ประสบการณ์ที่ยิ่งใหญ่คือ
การทดลองด้วยตัวเอง

อนาคตจะดีแน่ ถ้าเรามีความพยายาม

มองปัญหา
ให้เหมือนกับเม็ดทราย
ถึงจะเยอะมากมาย
แต่เม็ดทรายก็เล็กนิดเดียว

ไม่มีอะไรไกลเกินใจเรา

อย่าหยุดฝัน อย่าหยุดคิด ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่

วันที่เหนื่อยหน่ายอ่อนล้า
ไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใครคนไหน
ลองนึกย้อนถึงความอาทรห่วงใย
กับความสนุกสดใสที่ผ่านมา