กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

ตราบใดที่พรุ่งนี้มีดวงตะวัน
ชีวิตฉันก็ยังคงต้องสู้
พิสูจน์ตนเกิดเป็นคนให้มันรู้
เราจะอยู่ไต่ขึ้นไปถึงไหนกัน

รอยเท้าที่ยาวไกล เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ

หัวเราะทุกครั้งเมื่อมีโอกาส กล่าวขอโทษเมื่อคุณต้องทำ และรู้จักปล่อยวาง ในสิ่งคุณไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้

เมื่อโอกาสมาถึง
จงเข้าไปหามันแทนการเดินหนี
บางทีมันอาจจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดก็ได้

อนาคตยังอีกไกล
ฝันไว้อย่างไรขอให้ไปให้ถึง
ในยามท้อยังมีเราอีกคนหนึ่ง
เราคนนี้ซึ่งคอยให้กำลังใจ

ไม่มีอะไรไกลเกินใจเรา

คนเรา ไม่ต้องเก่งไปทุกอย่าง
แต่จงสนุกกับงานทุกชิ้น ที่ได้ทำ

ทำดีไม่จำเป็นต้องมีคนเห็น แค่รู้ว่าทำดีแล้วแค่นั้นพอ

คนอื่นไม่ให้โอกาสเรา
ยังไม่น่าเศร้าเท่ากับ
เราไม่ให้โอกาสตัวเอง