กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

ล้มได้ แต่ต้องลุกเอง

ยอมโง่ไม่กี่วินาที เพื่อถามในสิ่งที่ไม่รู้ ดีกว่าโง่ตลอดชีวิตโดยที่ไม่ถาม

จึงเชิดหน้าขึ้นสูงดุจยูงสวย
ศรัทธาช่วยปกป้องประคองข่ม
วางความทุกข์ความยากหักอารมณ์
ความสุขสมลึกซึ้งจึ่งก่อตัว

ถึงจะเจ็บแต่ก็ต้องทน ถึงจะนานแต่ก็ต้องรอ ถึงจะท้อแต่ก็ต้องสู้

ถ้าเราผิดอย่าเถียง เพราะคำพูดทุกคำ จะเป็นตัวผูกมัดตัวเราเอง

คนเราก็เป็น แบบนี้กันทั้งนั้น
มีสุขสันต์ โศกเศร้าเท่ากันแหละหนา
ความสำเร็จ แต่ละครั้งกว่าจะได้มา
ต้องแลกด้วย เหงื่อและน้ำตาแทบทุกคน

คนเรา ไม่ต้องเก่งไปทุกอย่าง
แต่จงสนุกกับงานทุกชิ้น ที่ได้ทำ

คนที่ไม่เคยหิว
ย่อมไม่ซาบซึ้ง
รสของความอิ่ม

ปัญหาทุกอย่าง
ล้วนอยู่ที่ตัวเราทั้งสิ้น
ยินดีกับสิ่งที่ได้มา
และยอมรับกับสิ่งที่เสียไป