กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

เธอใจยอกชอกช้ำแสนลำบาก
รับรู้จากแววตาว่าอ่อนไหว
ขอเป็นเพื่อนเคียงข้างเดินทางไกล
เหนื่อยแค่ไหนกับปัญหาร่วมฝ่าฟัน

ถ้ามัน เหนื่อยล้า
จนก้าวขา เดินไม่ไหว
ก็จง หยุดพัก สักนิด ค่อยคิดสู้ใหม่
ดีกว่า ฝืน เดินต่อไป แล้วต้อง ล้มลง

หนึ่งหยดน้ำร่วงหล่นบนพื้นหญ้า
ไหลรวมเป็นสาขาสู่แม่น้ำ
รวมทุกสายสู่ท้องทะเลคราม
เหมือนหนึ่งความพยายามจะก้าวไกล

ลืมเรื่องเลวร้ายที่เป็นอดีต แล้วทำปัจจุบันนี้ให้ดีที่สุด

สิ่งที่เราทำวันนี้ใครไม่เห็น
สิ่งที่เราอยากจะเป็นดั่งที่หวัง
แต่เราจงขับเคลื่อนสู้ด้วยพลัง
ทุกๆครั้งเราจะก้าวไปกว่าเดิม

ถ้าเรายังไม่ได้สู้
แล้วเราจะท้อทำไม

ปัญหานั้นเกิดขึ้นได้ก็แก้ได้
ไม่มีใครจมปัญหาอยู่ตลอด
จงสู้ไปแล้วเราจะต้องรอด
อย่าได้ถอดใจท้อเดินต่อไป

หากเธอหาแห่งใดเป็นที่พึ่ง
ยามเมื่อถึงจุดหนึ่งซึ่งหวั่นไหว
ยังมีฉันคนนี้นะคนไกล
คนที่เป็นคนใกล้…ทีไกลเธอ

ทุกย่างก้าวของเราคือ การเดินทางสู่จุดมุ่งหมาย