กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

ใบไม้ยังเปลี่ยนสี
สิ่งต่างๆ ไม่มีไม่แปรผัน
โลกยังหมุนตามทางของมัน
ชีวิตเราก็เท่านั้นไม่แน่นอน

ด้วยสองมือสองเท้าที่ก้าวมั่น
จะสร้างฝันด้วยแรงอันแข็งขืน
จะคว้าจันทร์งาม ยามค่ำคืน
จะหยัดยืนปีนไปให้ถึงดาว

ไม่เคยมีอะไรช้าเกินไป
ที่จะทำใหสิ่งที่ตนฝัน 

รอยเท้าที่ยาวไกล เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ

บทพิสูจน์ความแกร่ง แห่งเพชรแท้
ความแน่วแน่ที่จะไป...ให้ถึงฝัน
จะย่อท้อหวั่นไหว ทำไมกัน
หวังและวันแห่งเส้นชัย...ไม่ไกลเกิน

อย่าไปบังคับใคร ถ้าคุณยังบังคับตัวเองไม่ได้

ไม่มีคำว่าแพ้ถ้าเราสู้
และเรียนรู้สิ่งที่ทำนั้นให้ได้
ค่อยๆคิดค่อยๆแก้ปรับปรุงไป
เราจะคว้าเส้นชัยในสักวัน

แม้ไม่ได้ทุกอย่างที่หวังไว้
ก็มั่นใจในคุณค่ามหาศาล
หนึ่งส่วนจากเศษฝันเมื่อวันวาน
อาจสร้างงานเกียรติยศปรากฎไกล

จงเติบโต จากความผิดพลาด
จงเฉลียวฉลาด จากความผิดหวัง
จงเมตตา กับความรู้สึกที่เกลียดชัง