กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

รอยเท้าที่ยาวไกล เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ

แม้ลมร้อนพัดผ่าวให้ร้าวลึก
ความรู้สึกทรมานกว่าหน้าไหน
แต่สายฝนยังดับร้อนให้ผ่อนคลาย
เหมือนร้อนใจอาจจะหายถ้าใจเย็น

จงเติบโต จากความผิดพลาด
จงเฉลียวฉลาด จากความผิดหวัง
จงเมตตา กับความรู้สึกที่เกลียดชัง

ถ้าเราไม่เชื่อมั่นในตัวเอง แล้วใครจะมาเชื่อมั่นในตัวเราล่ะ 

แรงผลักดันของชีวิต คือกำลังใจ

จึงเชิดหน้าขึ้นสูงดุจยูงสวย
ศรัทธาช่วยปกป้องประคองข่ม
วางความทุกข์ความยากหักอารมณ์
ความสุขสมลึกซึ้งจึ่งก่อตัว

อย่าให้คนอื่นมาบงการชีวิตเรา เราต้องบงการชีวิตตนเอง

ประสบการณ์ที่ยิ่งใหญ่คือ
การทดลองด้วยตัวเอง

สิ่งที่ผ่านไปนั้นผ่านไปนาน
ทิ้งความสุขความหวานให้ผ่านพ้น
อาจจะต้องทนเหงาเศร้าทุกข์ทน
ก็นี่แหละ..ชีวิตคนต้องทำใจ