กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

จากบ้านนอก คอกนา มาเมืองหลวง
เด็กท้องทุ่ง หน้าใสก่วงมีความหวัง
สู้ชีวิต ไปพลาง ๆ ตามลำพัง
พรุ่งนี้มั๊ง ตัวข้าจะคว้าดาว

อย่าเป็นคนเก่งที่แล้งน้ำใจ
แต่จงเป็นคนธรรมดาทั่วไป
ที่มีน้ำใจ และไม่เห็นแก่ตัว

ไม่มีใครเกิดมาไร้ค่า
แม้แต่คนโง่ที่สุด ยังฉลาดในบางเรื่อง
และคนฉลาดที่สุด ก็ยังโง่ในหลายเรื่อง 

หนึ่งหยดน้ำร่วงหล่นบนพื้นหญ้า
ไหลรวมเป็นสาขาสู่แม่น้ำ
รวมทุกสายสู่ท้องทะเลคราม
เหมือนหนึ่งความพยายามจะก้าวไกล

แม้ฟ้ายังมืดครึ้มคลุมเครืออยู่
แต่ก็รู้ว่าผ่านการไปต่อ
อุปสรรคอาจมีอย่ารีรอ
แค่หยุดท้อก็วิ่งฉิวปลิวตามลม

จงขอบคุณคนที่ทำให้คุณรู้สึกแย่ เพราะเขาได้สอนคุณแล้วว่า คุณไม่ควรทำตัวอย่างไร

ตราบใดที่พรุ่งนี้มีดวงตะวัน
ชีวิตฉันก็ยังคงต้องสู้
พิสูจน์ตนเกิดเป็นคนให้มันรู้
เราจะอยู่ไต่ขึ้นไปถึงไหนกัน

ประสบการณ์คือ สิ่งที่มีค่ามากที่สุด ถ้ามีโอกาสจงคว้าไว้อย่าได้เฉื่อยชาเด็ดขาด

เมื่อโอกาสมาถึง
จงเข้าไปหามันแทนการเดินหนี
บางทีมันอาจจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดก็ได้