กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

เธอใจยอกชอกช้ำแสนลำบาก
รับรู้จากแววตาว่าอ่อนไหว
ขอเป็นเพื่อนเคียงข้างเดินทางไกล
เหนื่อยแค่ไหนกับปัญหาร่วมฝ่าฟัน

ทางข้างหน้าลางเลือนเหมือนว่างเปล่า
แดดจะเผาผิวผ่อง เธอหมองไหม้
ที่ตรงนั้นมีหุบเหว มีเปลวไฟ 
ถ้าอ่อนแอจะฝ่าไป อย่างไรกัน

ถ้าเรายังไม่ได้สู้
แล้วเราจะท้อทำไม

หนึ่งหยดน้ำร่วงหล่นบนพื้นหญ้า
ไหลรวมเป็นสาขาสู่แม่น้ำ
รวมทุกสายสู่ท้องทะเลคราม
เหมือนหนึ่งความพยายามจะก้าวไกล

จงเรียนรู้อดีตเพื่อความสำเร็จในอนาคต ไม่ใช่เป็นบ่วงที่ยึดคุณไว้ทั้งชีวิต

ชีวิตมีขึ้นๆ ลงๆ
อย่าตั้งความหวังอะไรไว้มาก
เพราะถ้าพลาดแล้วจะเสียใจ

ทำวันนี้ให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

วันนี้ยิ้มเต็มหน้าแววตาใส
ก้าวต่อไปจะผ่านการทำชั่ว
อาจจะร้ายแต่ไม่เลวเหลวมืดมัว
ไม่หวาดกลัวพร้อมสู้สู้เหมือนเคย

ถึงจะเจ็บแต่ก็ต้องทน ถึงจะนานแต่ก็ต้องรอ ถึงจะท้อแต่ก็ต้องสู้