กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

ประสบการณ์ที่ยิ่งใหญ่คือ
การทดลองด้วยตัวเอง

ถ้ามัน เหนื่อยล้า
จนก้าวขา เดินไม่ไหว
ก็จง หยุดพัก สักนิด ค่อยคิดสู้ใหม่
ดีกว่า ฝืน เดินต่อไป แล้วต้อง ล้มลง

หนึ่งหยดน้ำร่วงหล่นบนพื้นหญ้า
ไหลรวมเป็นสาขาสู่แม่น้ำ
รวมทุกสายสู่ท้องทะเลคราม
เหมือนหนึ่งความพยายามจะก้าวไกล

เธอใจยอกชอกช้ำแสนลำบาก
รับรู้จากแววตาว่าอ่อนไหว
ขอเป็นเพื่อนเคียงข้างเดินทางไกล
เหนื่อยแค่ไหนกับปัญหาร่วมฝ่าฟัน

ไม่จำเป็นที่จะต้องแข่งกับคนอื่น แข่งกับตัวเองดีที่สุด

ตราบใดที่พรุ่งนี้มีดวงตะวัน
ชีวิตฉันก็ยังคงต้องสู้
พิสูจน์ตนเกิดเป็นคนให้มันรู้
เราจะอยู่ไต่ขึ้นไปถึงไหนกัน

เปลี่ยนคำ ด่าว่า ให้เป็น สติ
เปลี่ยนคำ ตำหนิ ให้เป็น วิชา
เปลี่ยนคำ ดูถูก ให้เป็น ปรัชญา
เปลี่ยนคำ นินทา ให้เป็น คติสอนใจ

อย่าหยุดฝัน อย่าหยุดคิด ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่

แม้ไม่ได้ทุกอย่างที่หวังไว้
ก็มั่นใจในคุณค่ามหาศาล
หนึ่งส่วนจากเศษฝันเมื่อวันวาน
อาจสร้างงานเกียรติยศปรากฎไกล