กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

รับรู้อยู่เสมอ
สิ่งที่เธอมีให้ฉัน
ความห่วงใยความผูกพัน
ยังมีให้กันตลอดไป

คำว่า รัก มี ร เป็นตัวแรก
แล้วจึงแยกจาก ร เป็น ก ไก่
ไม้หันอากาศคั่นกลางระหว่างใจ
แล้วจะได้คำว่า "รัก" สลักทรวง

เกิดเป็นหญิงจริงแท้ยิ่งลำบาก
จะเอ่ยปากฝากใครว่าคิดถึง
คงทำได้แค่เพียงใจคะนึง
มิอาจเอื้อมเอ่ยถึงความในใจ

จะเป็นยาแดงยามเธอหกล้ม
จะเป็นพาราเม็ดกลมยามเธอเป็นไข้
จะเป็นยาน้ามดำในยามเธอไอ
จะเป็นเพื่อนคู่ใจยามเธอต้องการ

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

ให้ฉันรักเธอได้ไหม
ไม่เคยมีใครทำให้ฉันรู้สึกอย่างนี้
ให้ฉันรักเธอได้ไหมคนดี
เพราะหัวใจดวงนี้ไม่เคยมีใคร

อ่านหนังสือดึกๆก็นึกถึงคนคนหนึ่ง
คนซึ่งต้องห่วงหา คนคนนึงซึ่งอยู่ในใจตลอดมา
คนคนนึงซึ่งคนคนนี้ขอบอกว่า "รักเธอ"

ความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้เธอ
ไม่ใช่เพียงพลั้งเผลอเพราะความเหงา
แต่หล่อหลอมจากความฝันอันบางเบา
กระซิบฝากสายลมหนาวว่ารักเธอ

เก็บความรักใส่กล่อง
เก็บใจเราสองใส่ลงถัง
เก็บความจริงใจใส่กะละมัง
แล้วเก็บกล่องในถัง
ใส่กะละมังไปให้เธอ