กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

ฉันอาจไม่ดีอย่างใครๆ
แต่ทำไมต้องเป็นเหมือนอย่างเขา
ฉันก็เป็นของฉันอย่างนี้มานานเนา
แต่มีรักใหญ่เท่าท้องนภา...

ความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้เธอ
ไม่ใช่เพียงพลั้งเผลอเพราะความเหงา
แต่หล่อหลอมจากความฝันอันบางเบา
กระซิบฝากสายลมหนาวว่ารักเธอ

ตั้งนาฬิกาปลุกหกโมงเช้า
สองทุ่มรีบเข้านอนให้ตื่นไหว
ข่มตานอนได้แต่ไม่อาจข่มใจ
คิดถึงคนไกลตื่นสายอยู่ดี

ไม่เคยไม่คิดถึง
เพราะลึกซึ้งกับเธอกว่าคนไหน
ไม่เคยไม่ห่วงใย
เพราะเธอคือทุกความหมายในความผุกพัน

รักเธอนะที่รัก
ก้อเธอน่ารักออกอย่างนี้
เธอจิงใจสารพัดที่จะดี
เเล้วอย่างนี้จะไม่ให้รักได้อย่างไร

ฉันรักเธอ เธอก็รู้อยู่แก่จิต
เธอจะคิดรักฉันบ้าง มั้ยหนอ
ถ้าเธอคิดรักฉันฉันจะรอ
ฉันจะขอรักเธอ เพียงผู้เดียว

แค่ความรู้สึกที่อ่อนไหว
มันเบ่งบานอยู่ในใจของเธอและฉัน
เฝ้าถนอมให้เติบโตขึ้นทุกวัน
ให้ป็นความผูกพันธ์ระหว่างใจ

ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน
เธอก็อยู่ใกล้ ๆ ฉัน
อยู่ในความคิด คิดถึงทุกวัน
ไม่ว่าฝันหรือความจริง