กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

ด้วยสองมือสองเท้าที่ก้าวมั่น
จะสร้างฝันด้วยแรงอันแข็งขืน
จะคว้าจันทร์งาม ยามค่ำคืน
จะหยัดยืนปีนไปให้ถึงดาว

อย่าหยุดฝัน อย่าหยุดคิด ตราบใดที่ยังมีชีวิตอยู่

คนอื่นไม่ให้โอกาสเรา
ยังไม่น่าเศร้าเท่ากับ
เราไม่ให้โอกาสตัวเอง

มองปัญหา
ให้เหมือนกับเม็ดทราย
ถึงจะเยอะมากมาย
แต่เม็ดทรายก็เล็กนิดเดียว

มีแต่วันนี้ที่มีค่า
ไม่มีวันหน้า วันหลัง

ความเชื่อขั้นสุดจุดศรัทธา
ใช่มนตราอาถรรพณ์ขั้นไหนไหน
ความเชื่อก่อเกิดกำเนิดใน
กลางแก่นใจก่อศรัทธากล้าก้าวเดิน

ความสำเร็จที่ผ่าน ความล้มเหลว
ย่อมหอมหวานกว่าเดิม 

ใครจะรู้จักดี..อนาคต
ใครเล่าจะกำหนดเส้นทางได้
อย่าไปคิดเรื่องเก่า...ให้ผ่านไป
วันพรุ่งนี้ก็เริ่มใหม่...ให้ลืมมัน

คนเราก็เป็น แบบนี้กันทั้งนั้น
มีสุขสันต์ โศกเศร้าเท่ากันแหละหนา
ความสำเร็จ แต่ละครั้งกว่าจะได้มา
ต้องแลกด้วย เหงื่อและน้ำตาแทบทุกคน