กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

จากบ้านนอก คอกนา มาเมืองหลวง
เด็กท้องทุ่ง หน้าใสก่วงมีความหวัง
สู้ชีวิต ไปพลาง ๆ ตามลำพัง
พรุ่งนี้มั๊ง ตัวข้าจะคว้าดาว

บทพิสูจน์ความแกร่ง แห่งเพชรแท้
ความแน่วแน่ที่จะไปให้ถึงฝัน
จะย่อท้อหวั่นไหว ทำไมกัน
หวังและวันแห่งเส้นชัยไม่ไกลเกิน

จึงเชิดหน้าขึ้นสูงดุจยูงสวย
ศรัทธาช่วยปกป้องประคองข่ม
วางความทุกข์ความยากหักอารมณ์
ความสุขสมลึกซึ้งจึ่งก่อตัว

เธอใจยอกชอกช้ำแสนลำบาก
รับรู้จากแววตาว่าอ่อนไหว
ขอเป็นเพื่อนเคียงข้างเดินทางไกล
เหนื่อยแค่ไหนกับปัญหาร่วมฝ่าฟัน

อย่าคิดว่าเราเดินมาถึงจนตรอก
ให้เราบอกตัวเองยังมีหวัง
เอาศรัทธาและความเชื่อเป็นพลัง
พาเรามุ่งสู่หนทางที่ดีๆ

บอกตัวเองว่าเราต้องไม่แพ้
หากว่าเราตั้งใจแน่ด้วยความหวัง
เอาเป้าหมายมาเติมเป็นพลัง
สิ่งพลาดพลั้งเอามาเป็นบทเรียน

ใบไม้ยังเปลี่ยนสี
สิ่งต่างๆ ไม่มีไม่แปรผัน
โลกยังหมุนตามทางของมัน
ชีวิตเราก็เท่านั้นไม่แน่นอน

ขอจงมีปัญญาความกล้าหาญ
เพื่อก้าวผ่านอุปสรรคหนักวิถี
ขอหัวใจเปี่ยมพลังดั่งเคยมี
ณ ตรงนี้มิตรนับร้อยคอยห่วงใย

หัวเราะทุกครั้งเมื่อมีโอกาส กล่าวขอโทษเมื่อคุณต้องทำ และรู้จักปล่อยวาง ในสิ่งคุณไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้