กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

อย่าตั้งความหวังไว้กับใครบางคน เพราะเขาอาจจะทำให้เราเสียใจก็ได้

เธอใจยอกชอกช้ำแสนลำบาก
รับรู้จากแววตาว่าอ่อนไหว
ขอเป็นเพื่อนเคียงข้างเดินทางไกล
เหนื่อยแค่ไหนกับปัญหาร่วมฝ่าฟัน

จากบ้านนอก คอกนา มาเมืองหลวง
เด็กท้องทุ่ง หน้าใสก่วงมีความหวัง
สู้ชีวิต ไปพลาง ๆ ตามลำพัง
พรุ่งนี้มั๊ง ตัวข้าจะคว้าดาว

ทำอะไรเองบ้าง แล้วจะรู้ว่าเราก็เก่งไม่แพ้ใครเหมือนกัน

ทำดีไม่จำเป็นต้องมีคนเห็น แค่รู้ว่าทำดีแล้วแค่นั้นพอ

จงเติบโต จากความผิดพลาด
จงเฉลียวฉลาด จากความผิดหวัง
จงเมตตา กับความรู้สึกที่เกลียดชัง

หนึ่งหยดน้ำร่วงหล่นบนพื้นหญ้า
ไหลรวมเป็นสาขาสู่แม่น้ำ
รวมทุกสายสู่ท้องทะเลคราม
เหมือนหนึ่งความพยายามจะก้าวไกล

มองปัญหา
ให้เหมือนกับเม็ดทราย
ถึงจะเยอะมากมาย
แต่เม็ดทรายก็เล็กนิดเดียว

ทุกปัญหาเกิดขึ้นมามีทางแก้
อย่าคิดว่าเรื่องมันแย่ไปซะหมด
จงคิดบวกเข้าไว้ใจใสสด
แม้ทางคดลดเลี้ยวเราจะเจอ