กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

อย่ากลัวที่จะเผชิญ กับความจริง

หากเธอหาแห่งใดเป็นที่พึ่ง
ยามเมื่อถึงจุดหนึ่งซึ่งหวั่นไหว
ยังมีฉันคนนี้นะคนไกล
คนที่เป็นคนใกล้…ทีไกลเธอ

วันที่เหนื่อยหน่ายอ่อนล้า
ไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใครคนไหน
ลองนึกย้อนถึงความอาทรห่วงใย
กับความสนุกสดใสที่ผ่านมา

บอกตัวเองว่าเราต้องไม่แพ้
หากว่าเราตั้งใจแน่ด้วยความหวัง
เอาเป้าหมายมาเติมเป็นพลัง
สิ่งพลาดพลั้งเอามาเป็นบทเรียน

ให้ตัวเราเป็นดั่งลูกศร แล้วมุ่งสู่เป้าหมายที่หวังไว้ให้ได้

ด้วยสองมือสองเท้าที่ก้าวมั่น
จะสร้างฝันด้วยแรงอันแข็งขืน
จะคว้าจันทร์งาม ยามค่ำคืน
จะหยัดยืนปีนไปให้ถึงดาว

ค่อยๆทำไปทีละนิดแล้วชีวิตจะดีเอง

สิ่งที่เราทำวันนี้ใครไม่เห็น
สิ่งที่เราอยากจะเป็นดั่งที่หวัง
แต่เราจงขับเคลื่อนสู้ด้วยพลัง
ทุกๆครั้งเราจะก้าวไปกว่าเดิม

ทางข้างหน้าลางเลือนเหมือนว่างเปล่า
แดดจะเผาผิวผ่อง เธอหมองไหม้
ที่ตรงนั้นมีหุบเหว มีเปลวไฟ 
ถ้าอ่อนแอจะฝ่าไป อย่างไรกัน