กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

ความเชื่อขั้นสุดจุดศรัทธา
ใช่มนตราอาถรรพณ์ขั้นไหนไหน
ความเชื่อก่อเกิดกำเนิดใน
กลางแก่นใจก่อศรัทธากล้าก้าวเดิน

คนเราก็เป็น แบบนี้ กันทั้งนั้น
มีสุขสันต์ โศกเศร้า เท่ากันแหละหนา
ความสำเร็จ แต่ละครั้ง กว่าจะได้มา
ต้องแลกด้วย เหงื่อและน้ำตา แทบทุกคน

ค่อยๆทำไปทีละนิดแล้วชีวิตจะดีเอง

ปัญหานั้นเกิดขึ้นได้ก็แก้ได้
ไม่มีใครจมปัญหาอยู่ตลอด
จงสู้ไปแล้วเราจะต้องรอด
อย่าได้ถอดใจท้อเดินต่อไป

เรามีสิทธิที่จะพูด มีสิทธิที่จะเขียน แต่ไม่มีสิทธิ ที่จะทำให้ใครรู้สึกเสียใจ ในคำพูดของเรา

ทำดีไม่จำเป็นต้องมีคนเห็น แค่รู้ว่าทำดีแล้วแค่นั้นพอ

ใบไม้ยังเปลี่ยนสี
สิ่งต่างๆ ไม่มีไม่แปรผัน
โลกยังหมุนตามทางของมัน
ชีวิตเราก็เท่านั้นไม่แน่นอน

คนที่ไม่เคยหิว
ย่อมไม่ซาบซึ้ง
รสของความอิ่ม

รอยเท้าที่ยาวไกล เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ