กลอนน้อยใจน่าสนใจ

ทำอะไรฉันถูก ตลอด ๆ
แต่ทำไมเวลาทำอะไรให้เทอ ฉันผิดตลอด

สุขมากไหม กับการทำร้ายใคร
ไม่รู้สึกใช่ไหม ที่ใครต้องรอ
หรือเมื่อไม่เคยถาม ไม่เคยร้องขอ
เลยรู้สึก ว่าไม่พอ กับหัวใจ

ความจริงก็คือ
ฉันไม่อาจยึดถือ จริงจังอะไรได้
ความฝันความหวังของฉัน ไม่เกิดประโยชน์อันใด
ก็แค่ข้อความซ้ำมาซ้ำไป ที่ไม่มีใครเหลียวแล

เมื่อก่อนเราเคยไปไหนไปด้วยกัน
แต่วันนี้เธอมาพลันตีตัวห่าง
หรือว่าความเป็นเพื่อนเริ่มจืดจาง
ระยะทางคงกัดเซาะหัวใจเธอ

โชคชะตา ทำให้เรารักกันได้
แล้วทำไม โชคชะตาจะทำให้เราเลิกกันไม่ได้

วันเวลาผ่านไปไม่กี่ปี
เธอไปมีเพื่อนใหม่เลยลืมฉัน
แต่ฉันยังคิดถึงยังผูกพัน
และหวังว่าสักวันจะเหมือนเดิม

อยู่กับคนไม่มีใจก็ไร้ค่า
เพราะไม่ว่าจะอย่างไรก็ไม่สน
เป็นเพราะรักเค้ามากมายจึงต้องทน
ต้องหมองหม่นน้ำตาหล่นรดหัวใจ

รักคงยังไม่พอ
ความรัก
เหมือนดอกไม้ที่ไร้สี
เป็นน้ำตาลที่ไม่มี รสหวาน
หรือรักมันจืด เมื่อผ่านล่วงกาล
ความมันหวาน จึงถูกเจือจางไป

ไม่ต้องโทรในเฟสไม่ต้องทัก
ฉันไม่อยากคุยกับเธอคนโกหก
ก็วันนั้นเธอทำไมแสนขี้งก
เธอโกหกว่ามีตังค์เต็มกระเป๋า