กลอนน้อยใจน่าสนใจ

ช่วงเวลาหนึ่งในชีวิตหนึ่ง
ที่ได้รู้จักใครคนหนึ่ง อยากบอกเขาว่า
ไกลกันแค่ไหนจะ ส่งใจไปหาเธอไปหาเธอ

เป็นผู้ชายอย่าเห็น "แก่ได้" อย่าไม่รู้จักพอ
เพราะเมื่อไหร่ ที่ผู้หญิงเห็น "แก่ให้" ขึ้นมาเมื่อไหร่
ความรักที่คุณเคยได้ ระวัง… คนอื่นก็อาจจะได้เหมือนคุณ

เศร้าทำไม
ยิ้มไว้ดีกว่า
เศร้าแล้วเสียน้ำตา
ยิ้มร่าแล้วได้กำลังใจ

คงไม่หวังจะให้เธอมาเป็นห่วง
เราเป็นได้แค่คู่ควงที่เธอเบื่อ
ที่ผ่านมามอบรักให้อย่างเหลือเฟือ
ที่อยู่ได้เพราะความเชื่อเท่านั้นเอง

อย่ารักเราเพราะเธอเหงา
ถ้าเธอเลิกเหงา
เธอจะเอาเราไปไว้ไหน

อย่าเอาน้ำตาที่มีค่า
ไปแลกกับคำบอกลา
ของคนที่ไม่มีหัวใจ

ไม่หลบหน้ากันจะได้ไหม
เพราะคนที่ได้แต่เสียใจ คือฉันคนนี้
รับฟังได้ หากสิ่งที่เธอพูดไป มันไม่ดี
แต่ขอร้อง..อย่าให้ความเงียบที่มี..เข่นฆ่ากัน

รู้บ้างไหมตอนนี้ฉันแสนเงียบเหงา
เมื่อก่อนเราเคยได้อยู่เคียงชิดใกล้
แต่วันนี้รู้สึกว่าเธอเปลี่ยนไป
คนอย่างฉันก็น้อยใจเป็นนะเธอ

เรายังเป็น "คนรักกัน" อยู่ไหม
คำว่า "แฟน" ในหัวใจยังสำคัญอยู่รึเปล่า
คำว่า "ห่วงหา" ยังคงมีค่าระหว่างสองเรา
หรือไม่เคยคิดถึงกัน เพราะแม้เงาก็ไม่เห็นมาใส่ใจ