กลอนน้อยใจน่าสนใจ
ความจริงก็คือ
ฉันไม่อาจยึดถือ จริงจังอะไรได้
ความฝันความหวังของฉัน ไม่เกิดประโยชน์อันใด
ก็แค่ข้อความซ้ำมาซ้ำไป ที่ไม่มีใครเหลียวแล
หากเธอยังมีหัวใจข้างในนั้น
คงไร้ความรู้สึก
เธอจึงไม่เคยผูกพันกับใครล้ำลึก
เธอคงไม่เคยรู้สึกว่ารักใคร
เริ่มแรกรักกันเหมือน "น้ำตาล"
ทุกอย่างหวานกันไปหมด
พอนานไป "ล ลิง" หายก็สลด
คงเหลือแต่หยด "น้ำตา"
บีบี ย่อมระงับ ด้วยการ ไม่เติมโปร
การโทร ย่อมระงับ ด้วยการ ไม่เติมตังค์
ความรัก ย่อมระงับ ด้วยการ ไม่เติมความหวัง
การผิดพลั้ง ย่อมระงับ ด้วยการ ไม่ซ้ำเติม
รู้จักกันใหม่ๆ เรื่องมาก บอกว่าน่ารัก
รู้จักกันไปสักพัก บอกอิห่า เรื่องมาก ชะมัด นะมรึง
เพื่อนคนนี้คงไม่ดีในสายตา
เธอเลยหาทางเพื่อตีตัวออกห่าง
แต่ยินดีเคียงข้างเธอยามอ้างว้าง
เพื่อนอย่างฉันมันแค่คนไม่สำคัญ
ช่วงเวลาหนึ่งในชีวิตหนึ่ง
ที่ได้รู้จักใครคนหนึ่ง อยากบอกเขาว่า
ไกลกันแค่ไหนจะ ส่งใจไปหาเธอไปหาเธอ
เสียงที่ไพเราะที่สุดสำหรับฉัน
ไม่ใช่เสียงไมเคิล แจ๊คสันคนโก้
ไม่ใช่เสียงเบิร์ดหรือเสก โลโซ
แต่เป็นเสียงเซย์ฮัลโหลจากเธอ
เคยไหม ไม่ได้เปนไรกัน
แต่ไปส่องเฟสเค้าดูทุกวัน
