กลอนอกหักน่าสนใจ

หมอนข้าง
ถึงมันจะ กอด เราคืนไม่ได้
เเต่มันจะ ไม่ทิ้ง เราไปเเน่นอน

วัตถุล้ำค่าที่มีราคา
เขาเรียกกันว่า ของเก่า
แต่ไอ้แฟนเก่าที่เราไม่เอา
เราเรียกมันว่า ไอ้ขยะเปียก

เพราะรักมาก เจ็บมาก ฝากรอยช้ำ
ตราตรึงนำ ลงลึก ดั่งเหวห้วง
ไม่มีแล้ว ที่ร้าย กว่าคำลวง
คอยตามทวง ทุกคืนค่ำ อยู่ร่ำไป

ขอถามอะไรเธอสักอย่าง
เธอเคยรักฉันบ้างไหม
ทำไมเธอไม่เคยมองผู้หญิงที่จิตใจ
ปล่อยให้คนหวั่นไหวนั้นเฝ้ามอง

ถามว่าเจ็บ มากไหม ได้รับรู้
อยากจะกู่ ก้องฟ่า ว่าห่วงหา
วันสุดท้าย คล้ายเป็น เช่นเหน็บชา
ทั่วกายา เย็นเฉียบ เปรียบคนตาย

ความสุขของการคิดถึง
คือการได้รู้ว่า เขาก็คิดถึง

ถ้าไม่เข้าใจกัน
ก็ควรคุยกันด้วย เหตุผล
ไม่ใช่ มาเพิ่มจำนวนความรู้สึก
ให้ปัญหามัน ทับถม ยิ่งกว่าเดิม

ไม่มี น้ำตา
ไม่ได้แปลว่า ไม่เจ็บ
ที่ไม่เก็บไว้คิด
ไม่ได้แปลว่า จำไม่ได้

ตอนคบกันก็เหมือนไม่เคยมีตัวตน
พอนานไป พูดอะไรก็ ผิดหู ขวางตา
ที่ทำไป ทุกอย่าง เพื่อเธอ
แต่เธอไม่เคย เห็นฉัน มีค่าเลย