กลอนอกหักน่าสนใจ

มองหน้าต่างอ้างว้างอยู่กลางอก
เหมือนนกผกผินรวงจากห้วงฟ้า
ความรักเศร้าเหงาใจต้องจำลา
กับความจำโหยหาต้องลาเลือน

คนที่เดินจากไป เค้าคงไม่เคย ได้รู้หรอกว่า
ความรู้สึก ของคนที่เฝ้ารอ เขาอยู่นั้น
มันทรมาน มากเพียงใด
และจะยิ่งทรมาน อีกแค่ไหน
ถ้ารู้ว่า คนที่เค้าเฝ้ารอ ไม่มีวันกลับมา

เรา อาจจะ ตกหลุมรัก
ใครซักคนที่หน้าตา
แต่ การคบหา ต่อมา
มันเป็นเรื่องของจิตใจ

เจ็บกว่ารักที่จากไป คือหัวใจยังจำ
เจ็บกว่าการถูกทิ้ง คือยังรักเค้าอยู่
เจ็บกว่าการถูกหลอก คือการที่ยังให้อภัย

ต่อให้จะเป็นคนที่ ฉลาดที่สุด
ก็สามารถ เป็นควาย ได้ง่ายๆ
เพียงเพราะ คำว่า เชื่อใจ

เลือกที่จะยิ้ม
ให้เราดูมีค่า ทั้งที่รู้ว่าเสียใจ
ดีกว่า ร้องไห้ เพื่อเรียกร้อง
ความเห็นใจ ให้เขาเวทนา

เสียใจที่รักไม่ได้
แต่ไม่เคยเสียดาย ที่เคยได้รัก

รู้ว่าทำไมเราถึงเลิกกัน
ประโยคสั่นๆนี้เอง
รักคงยังไม่พอ

บอกให้สู้ ดูเหมือน จะเตือนยํ้า
ทุกถ้อยคำ คิดครวญ จวนจะถอย
หลายครั้งแล้ว หลงทาง อย่างใจลอย
เลยต้องปล่อย ให้คว้าง ทางระทม