กลอนอกหักน่าสนใจ

เธอเหมือนรุ้งที่ริมฟ้า
งดงามแต่แสนไกล
อยากได้อยู่เคียงใกล้
เพียงคิดที่จะไปก็สลายลง

ถ้า ความรัก มันทำให้เรา เจ็บ
ก็จง เก็บ มันเอาไว้ ให้เป็นบทเรียน

เคยไหม หอบใจไปหาตั่งไกล
แต่กลับหอบน้ำตากลับที่เดิม แทบไม่ทัน

เป็นคนดี เกินไปใครๆ ก็ไม่รัก
แต่พอเลว ขั้นเทพสักพัก คนรักเพียบ

เหนื่อย กับคำว่า รอ
ท้อ กับคำว่า เหงา
เจ็บ กับคำว่า เรา
ปวดร้าว กับคำว่า ลืม

พอกันทีที่ผ่านแค่การฝัน
คิดว่ามันฝันร้ายหมายชีวิต
พฤติกรรมที่ทำอำมหิต
รักมีพิษติดทรวงราวบ่วงมาร

หมดแรงยังพอก้าวต่อไป
แต่หมดใจก้าวต่อไปไม่เป็น

เพราะรักมาก เจ็บมาก ฝากรอยช้ำ
ตราตรึงนำ ลงลึก ดั่งเหวห้วง
ไม่มีแล้ว ที่ร้าย กว่าคำลวง
คอยตามทวง ทุกคืนค่ำ อยู่ร่ำไป

บางคน ยอมเจ็บ เพือจะยื้อ
บางคน ยอมซื่อบื้อ เพือจะรักษา
บางคน ยอมโง่ เพือจะ ต่อเวลา
บางคน ก็ยอมเสียน้ำตา ดีกว่าเสียคนที่กรัก ไป