กลอนอกหักน่าสนใจ
วัตถุล้ำค่าที่มีราคา
เขาเรียกกันว่า ของเก่า
แต่ไอ้แฟนเก่าที่เราไม่เอา
เราเรียกมันว่า ไอ้ขยะเปียก
ฝนเปาะแปะแหมะหยดรดดวงหน้า
กับน้ำตาลาลงตรงแก้มหวน
ความทรงจำช้ำช้ำคงเรรวน
กับเสียงครวญสายฝนที่หล่นมา
ความเชื่อใจ ก้อเหมือน ยางลบ
ยิ่งผิด ยิ่งลบ ยิ่งลบ ยางลบก้อน้อยลงที่ละนิด
จนวันนึงยางลบมันก้อต้องหมดไป
เพราะ ความผิด มันเยอะเกินกว่า ที่ยางลบอันนึงจะลบหมด
รู้ว่าทำไมเราถึงเลิกกัน
ประโยคสั่นๆนี้เอง
รักคงยังไม่พอ
มี พบ ต้องมี จาก
มี ทุกข์ ต้องมี สุข
มี ครั้งแรก ต้องมี ครั้งสุดท้าย
มี รัก ต้องมี เลิก
รอยแผลรัก ยากนัก จะหดหาย
แผลมันกลาย ฝังลึก นึกผลักไส
แต่แผลเป็น นี้หนอ ละอ่อนใจ
หยั่งรากไว้ ลงฝัง ขังจิตตรม
ณ คืนนี้ ปีก่อน หลอนจนคลั่ง
ตกภวังค์ เวลา คราเลยล่วง
ยังจดจำ คำเอ่ย เผยทั้งปวง
คงทักท้วง ดวงแด แต่ห่างตา
ลบเขาออกจากเพื่อน ก็ไม่ช่วยอะไร
ในเมื่อใจยังกระวนกระวาย
อยากรู้ ความเคลื่อไหว เขาอยู่ดี
รักแรกคือ สบตา
รักต่อมาคือ ยิ้มให้
รักแท้คือหัวใจ
รักมากไป คือ น้ำตา
