กลอนอกหักน่าสนใจ

แผลที่ผ่าน นานมา ผวาหวั่น
ทุกสิ่งนั้น ฝันเอย ที่เคยหวัง
เพิ่มรอยแยก แตกดับ กับภินท์พัง
จึงมานั่ง รั้งรอ ท้อสุดใจ

ถึง Facebook จะไม่ใช่ เพื่อนแท้
แต่มันก็ แชร์ ได้ทุกความรู้สึก

คนที่ยังรัก นานแค่ไหน ก็อยากรอ
เจ็บแค่ไหน ก็อยากจำ
แต่ คนที่หมดใจ
ใกล้แค่ไหน ก็อยากลา
ดีแค่ไหน ก็อยากลืม

คนที่ทำให้เราเสียความรู้สึกได้
คือคนที่เราให้ความรู้สึกไป

เพราะรักมาก เจ็บมาก ฝากรอยช้ำ
ตราตรึงนำ ลงลึก ดั่งเหวห้วง
ไม่มีแล้ว ที่ร้าย กว่าคำลวง
คอยตามทวง ทุกคืนค่ำ อยู่ร่ำไป

ด้วยแรงรักแรงแค้นมากแสนมาก
เป็นการยากหากหักลาจากหนี
จึงยินยอมจ่อมจมถมชีวี
เพื่อคนที่เลือกรักและปักใจ

รักเหมือนเดิม
แต่ที่อยากได้ยินเพิ่มเติมคือ
รักเหมือนกัน

ทั้งน้ำตาที่รินไหลเกือบจะหมด
ทุกๆหยดล้วนมาจากความรู้สึก
เจ็บแล้วไม่ว่ารักเธออยู่ลึกๆ
แต่ก็รู้สึกเหมือนว่าเธออยู่ไกลเหลือเกิน

ถามว่าเจ็บ มากไหม ได้รับรู้
อยากจะกู่ ก้องฟ่า ว่าห่วงหา
วันสุดท้าย คล้ายเป็น เช่นเหน็บชา
ทั่วกายา เย็นเฉียบ เปรียบคนตาย