กลอนอกหักน่าสนใจ

ที่เห็นว่า นิ่งๆ
ที่จริง น้ำตาไหล
ไม่ใช่บ่อน้ำตาตื้นเกินไป
แต่เพราะ ใจ มันเจ็บเกินทน

ที่มาทัก ใจภัก(ดี) แล้วห่างเหิน
ร้อยเรื่องร้าย มากมาย เข้าเผชิญ
เจ็บเหลือเกิน ตอกย้ำ ระกำทรวง

ที่ งอน ไม่ได้แปลว่า โกรธ
ขอโทษ ไม่ได้แปลว่า ผิด
ที่ ยอม ไม่ได้แปลว่า ไม่คิด
แต่ เพราะ ไม่อยากให้ เรื่องน้อยนิด
มาเป็นพิษ กับ รักเรา

รอ จน ท้อ ง้อ จน เหนื่อย
เฉยเมย จน ชา ค้างคา จน เบื่อ
เชื่อ จน เจ็บ เก็บ จน ล้น

สิ่งเดียวที่สำคัญ สิ่งเดียวที่ชั้นได้ค้นเจอ
รู้เมื่อได้พบเธอ เจอคนคนนี้
เธอคือสิ่งที่สำคัญ เธอทำให้ชั้นยิ้มได้
ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เหตุใดใจชั้นจึงได้รักเธอ

เหนื่อย กับคำว่า รอ
ท้อ กับคำว่า เหงา
เจ็บ กับคำว่า เรา
ปวดร้าว กับคำว่า ลืม

แผลที่ผ่าน นานมา ผวาหวั่น
ทุกสิ่งนั้น ฝันเอย ที่เคยหวัง
เพิ่มรอยแยก แตกดับ กับภินท์พัง
จึงมานั่ง รั้งรอ ท้อสุดใจ

ถ้าไม่เข้าใจกัน
ก็ควรคุยกันด้วย เหตุผล
ไม่ใช่ มาเพิ่มจำนวนความรู้สึก
ให้ปัญหามัน ทับถม ยิ่งกว่าเดิม

เพราะรักมาก เจ็บมาก ฝากรอยช้ำ
ตราตรึงนำ ลงลึก ดั่งเหวห้วง
ไม่มีแล้ว ที่ร้าย กว่าคำลวง
คอยตามทวง ทุกคืนค่ำ อยู่ร่ำไป