กลอนอกหักน่าสนใจ

เพราะรักมาก เจ็บมาก ฝากรอยช้ำ
ตราตรึงนำ ลงลึก ดั่งเหวห้วง
ไม่มีแล้ว ที่ร้าย กว่าคำลวง
คอยตามทวง ทุกคืนค่ำ อยู่ร่ำไป

แค้นคนอื่นยื่นกรรมทำกับฉัน
ทดแทนกันอย่างนี้ถูกที่ไหน
ทำฉันหลงติดบ่วงแห่งห่วงใจ
แล้วลาไปไกลลับมิกลับคืน

ดีเกินไป
ไม่ใช่ประโยคบอกเล่า
แต่เป็นประโยคบอกเลิก

มันไม่สำคัญหรอกว่า
เธอต้องรักฉัน มากที่สุด
แต่มันสำคัญตรงที่
เธอพร้อมจะหยุด อยู่ที่ฉัน หรือยัง

รักแท้ ไม่ได้แพ้ ระยะทาง
แต่แพ้คน ใจกว้าง
ที่โทษ ระยะทาง
แล้วทำมาเป็นอ้าง ว่าห่างกัน

ที่เห็นว่า นิ่งๆ
ที่จริง น้ำตาไหล
ไม่ใช่บ่อน้ำตาตื้นเกินไป
แต่เพราะ ใจ มันเจ็บเกินทน

บางทีก็ดูรัก บางทีก็ผลักไส
บางทีก็เหมือนมีใจ บางทีก็เหมือนไกลห่าง
บางทีก็ชัดเจน บางทีก็เลือนลาง
บางทีก็ 3 พยางค์ คน รัก กัน

เพียงเธอยิ้มมาให้สักนิด
ฉันอาจมีสิทธิ์จะใกล้ชิด
แต่นี้เธอมองมาแล้วผ่านไป
จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะรู้จักกัน

เวลาทะเลาะกัน
ต่างคนต่างหาเหตุผล ว่าใครผิด
แต่ไม่เคยหาเหตุผลเลยว่า
ทะเลาะกันแล้วได้อะไร