กลอนอกหักน่าสนใจ

ถ้าเธอยังรักฉัน ช่วยไปลืมเขาก่อน
เธอไม่รู้ว่าใจเธอเองที่จริงต้องการใคร
ถ้าเธอยังคิดถึงเขา เธอก็แค่ทิ้งกันไป
รู้ไหมเธอยิ่งจำเท่าไร ได้ไหมช่วยลืมเขาซักที

สิ่งที่ทรมาน กว่าการเฝ้ารอโทรศัพท์
คือ การจับโทรศัพท์ขึ้นมา
แต่ตัอง บังคับหัวใจตัวเองว่า อย่าโทรไป

เมื่อก่อน เค้าคือ คนที่เราเคยคุยด้วย ได้นานๆ เป็นชั่วโมง โดยไม่เบื่อ
แต่วันนี้ กลับกลาย เป็นคนที่ แค่ประโยคๆเดียว ก็ยังไม่รู้เลยว่าจะคุยอะไร

ถ้อยคำ-สายตา
เพียงเท่านี้เธอก็ฆ่าฉันได้
ถูก-ที่ยังหลงเหลือลมหายใจ
แต่เธอรู้จักคำนี้ไหมตายทั้งเป็น

ตอนคบกันก็เหมือนไม่เคยมีตัวตน
พอนานไป พูดอะไรก็ ผิดหู ขวางตา
ที่ทำไป ทุกอย่าง เพื่อเธอ
แต่เธอไม่เคย เห็นฉัน มีค่าเลย

สิ่งเดียวที่ เธอ ไม่เคยเปลี่ยน
คือ ยังไม่รู้จัก คำว่า พอ
สิ่งเดียวที่ ฉัน ไม่เคยเปลี่ยน
ก็คือ เฝ้ารอ ไม่รู้จักจำ

คนที่ สวมเขา ให้เรา
คือคนที่เราเคย สวมกอด
คนที่ทำให้เรา ตาบอด
คือคนที่เราคิดตลอดว่า ไว้ใจ

เวลาทะเลาะกัน
ต่างคนต่างหาเหตุผล ว่าใครผิด
แต่ไม่เคยหาเหตุผลเลยว่า
ทะเลาะกันแล้วได้อะไร

ไม่มี น้ำตา
ไม่ได้แปลว่า ไม่เจ็บ
ที่ไม่เก็บไว้คิด
ไม่ได้แปลว่า จำไม่ได้