กลอนอกหักน่าสนใจ

เลือกที่จะยิ้ม
ให้เราดูมีค่า ทั้งที่รู้ว่าเสียใจ
ดีกว่า ร้องไห้ เพื่อเรียกร้อง
ความเห็นใจ ให้เขาเวทนา

ฝนปรอยปรายคล้ายคนที่หม่นช้ำ
เหมือนความจำซ้ำจางเริ่มห่างหาย
ท่ามกลางฝนหล่นรินผินปรอยปราย
กับน้ำตาไหลพรายป้ายแก้มนวล

เมื่อก่อน เค้าคือ คนที่เราเคยคุยด้วย ได้นานๆ เป็นชั่วโมง โดยไม่เบื่อ
แต่วันนี้ กลับกลาย เป็นคนที่ แค่ประโยคๆเดียว ก็ยังไม่รู้เลยว่าจะคุยอะไร

อันที่จากครั้งนี้ไม่ได้เลิก
แค่ลาเถิดพักสักนิดไม่ไปไหน
อันความรักที่ให้เธอมากเกินไป
เธอเสียใจเลยขอแค่เพื่อนกัน

คนมีเจ้าของ แย่งกันจัง
กูอยู่ลำพัง ไม่ต้องแย่ง แมร่งไม่เอา

คืนวันผ่าน เดือนคล้อย เฝ้าคอยนับ
ปีล่วงลับ สับสน จนหวั่นไหว
หรือในใจ เธออ่อนแอ แปรเปลี่ยนไป
เธอมีใคร คล้องแขน แทนคนรอ

ฝนเปาะแปะแหมะหยดรดดวงหน้า
กับน้ำตาลาลงตรงแก้มหวน
ความทรงจำช้ำช้ำคงเรรวน
กับเสียงครวญสายฝนที่หล่นมา

คนหนึ่งเงียบ
เพราะหมดเรื่องจะพูด
แต่อีกคนเงียบ
เพราะพูดอะไรไม่ออก

ตัดใจจากเธอ ว่ายากแล้ว
ตัดเธอจากใจ มันยากกว่า