กลอนอกหักน่าสนใจ
กว่าจะรู้จัก กว่าจะรักกัน
ตั้งแสนล้านนาที ตั้งกี่ร้อยวัน
แต่ตอนจบ เลิกคบกัน
ใช้เวลานิดเดียวเท่านั้น ช่างน่าเสียดาย
ด้วยแรงรักแรงแค้นมากแสนมาก
เป็นการยากหากหักลาจากหนี
จึงยินยอมจ่อมจมถมชีวี
เพื่อคนที่เลือกรักและปักใจ
รู้ว่าทำไมเราถึงเลิกกัน
ประโยคสั่นๆนี้เอง
รักคงยังไม่พอ
สิ่งที่ทำรักนั้นเธออึดอัด
ฉันทึกทักว่าเธอนั้นก็สน
แต่ความจริงตัวเธอสุดจะทน
ฉันสุดทนเลยขอแค่จากไป
คืนวันผ่าน เดือนคล้อย เฝ้าคอยนับ
ปีล่วงลับ สับสน จนหวั่นไหว
หรือในใจ เธออ่อนแอ แปรเปลี่ยนไป
เธอมีใคร คล้องแขน แทนคนรอ
มองหน้าต่างอ้างว้างอยู่กลางอก
เหมือนนกผกผินรวงจากห้วงฟ้า
ความรักเศร้าเหงาใจต้องจำลา
กับความจำโหยหาต้องลาเลือน
บางคนก็พูดไม่ทันคิด
ในขณะที่หลายๆคน
คิดแล้ว ก็ไม่ได้พูด
คำว่า เสียใจ
ควรใช้กับคนที่มีค่า
แต่กับคนที่ดีแต่ลั้นลา
ใช้คำว่า เสียเวลา ก็พอ
ถามว่าเจ็บ มากไหม ได้รับรู้
อยากจะกู่ ก้องฟ่า ว่าห่วงหา
วันสุดท้าย คล้ายเป็น เช่นเหน็บชา
ทั่วกายา เย็นเฉียบ เปรียบคนตาย
