กลอนอกหักน่าสนใจ

หนึ่งปีผ่าน กาลเคลื่อน เลื่อนลอยลับ
ใจยังจับ ความเหงา เศร้าหม่นหมอง
ภาพความหลัง เคยมี พี่ประคอง
รักเราสอง ฝังลึก ผนึกทรวง

วัตถุล้ำค่าที่มีราคา
เขาเรียกกันว่า ของเก่า
แต่ไอ้แฟนเก่าที่เราไม่เอา
เราเรียกมันว่า ไอ้ขยะเปียก

กว่าจะรู้จัก กว่าจะรักกัน
ตั้งแสนล้านนาที ตั้งกี่ร้อยวัน
แต่ตอนจบ เลิกคบกัน
ใช้เวลานิดเดียวเท่านั้น ช่างน่าเสียดาย

ไม่ต้องเสียดาย
แค่เวลา ที่คบมา
เพราะถ้าทนคบต่อไป
ก็มีแต่ น้ำตา และความเสียใจ

ความรักบางครั้งก็เหมือนกีฬา
ต่อให้เราฝืนทดเวลาบาดเจ็บอีกกี่ครั้ง
มันก็ยังหมดเวลา 

อยากจบก็ต้องเจ็บ
หากใจไม่เด็ด
ก็ต้องอยูแบบเจ็บๆ
ไม่มีวันจบ

สิ่งที่ทรมาน กว่าการเฝ้ารอโทรศัพท์
คือ การจับโทรศัพท์ขึ้นมา
แต่ตัอง บังคับหัวใจตัวเองว่า อย่าโทรไป

หมอนข้าง
ถึงมันจะ กอด เราคืนไม่ได้
เเต่มันจะ ไม่ทิ้ง เราไปเเน่นอน

เลือกที่จะยิ้ม
ให้เราดูมีค่า ทั้งที่รู้ว่าเสียใจ
ดีกว่า ร้องไห้ เพื่อเรียกร้อง
ความเห็นใจ ให้เขาเวทนา