กลอนอกหักน่าสนใจ

เรื่องเศร้าของกูคือ
มึงกับมันไปรักกัน
แต่ที่เศร้ากว่านั้นคือ
ทั้งมึงและมันเป็นคนที่กูรัก

คนที่ สวมเขา ให้เรา
คือคนที่เราเคย สวมกอด
คนที่ทำให้เรา ตาบอด
คือคนที่เราคิดตลอดว่า ไว้ใจ

พอกันทีที่ผ่านแค่การฝัน
คิดว่ามันฝันร้ายหมายชีวิต
พฤติกรรมที่ทำอำมหิต
รักมีพิษติดทรวงราวบ่วงมาร

อย่า ทนอยู่
ทั้งที่รู้ว่า ไม่มีใจ
อย่า เดินจากไป
ถ้ารู้ว่ายัง ทำใจไม่ได้

คืนวันผ่าน เดือนคล้อย เฝ้าคอยนับ
ปีล่วงลับ สับสน จนหวั่นไหว
หรือในใจ เธออ่อนแอ แปรเปลี่ยนไป
เธอมีใคร คล้องแขน แทนคนรอ

ความรักคือการเดินทางไกล
กว่าจะถึง หัวใจ มันต้องใช้ เวลา

ฝนปรอยปรายคล้ายคนที่หม่นช้ำ
เหมือนความจำซ้ำจางเริ่มห่างหาย
ท่ามกลางฝนหล่นรินผินปรอยปราย
กับน้ำตาไหลพรายป้ายแก้มนวล

คนจะไปยังไง ก็ต้านไม่ไหว
คนจะไปเหนี่ยวรั้งยังไง ก็ยั้งไม่อยู่
คนจะไปอ้อนวอนยังไง เขาก็คงไม่รับรู้
คนจะไปเหตุผลเดียวที่ให้เขาอยู่ เขาก็คงไม่รับรู้ ไม่สนใจ

ตอนคบกันก็เหมือนไม่เคยมีตัวตน
พอนานไป พูดอะไรก็ ผิดหู ขวางตา
ที่ทำไป ทุกอย่าง เพื่อเธอ
แต่เธอไม่เคย เห็นฉัน มีค่าเลย