กลอนอกหักน่าสนใจ

เพราะรักมาก เจ็บมาก ฝากรอยช้ำ
ตราตรึงนำ ลงลึก ดั่งเหวห้วง
ไม่มีแล้ว ที่ร้าย กว่าคำลวง
คอยตามทวง ทุกคืนค่ำ อยู่ร่ำไป

ความรักเกิดขึ้น
จากการรักใครบางคน
แต่ไม่ได้หายไปเพราะ
ความไม่รักของใครคนนั้น 

คนที่เดินจากไป เค้าคงไม่เคย ได้รู้หรอกว่า
ความรู้สึก ของคนที่เฝ้ารอ เขาอยู่นั้น
มันทรมาน มากเพียงใด
และจะยิ่งทรมาน อีกแค่ไหน
ถ้ารู้ว่า คนที่เค้าเฝ้ารอ ไม่มีวันกลับมา

ตัวสำรองเจ็บ
เวลาตัวจริงกลับมา
แต่กูเจ็บยิ่งกว่า
เพราะไม่รู้ว่าเป็นตัวอะไร

แผลที่ผ่าน นานมา ผวาหวั่น
ทุกสิ่งนั้น ฝันเอย ที่เคยหวัง
เพิ่มรอยแยก แตกดับ กับภินท์พัง
จึงมานั่ง รั้งรอ ท้อสุดใจ

คนที่ยังรัก นานแค่ไหน ก็อยากรอ
เจ็บแค่ไหน ก็อยากจำ
แต่ คนที่หมดใจ
ใกล้แค่ไหน ก็อยากลา
ดีแค่ไหน ก็อยากลืม

ไม่ได้เจ็บที่มึง ไปมีใคร
แต่กูเจ็บที่ใจกู เสือกมีมึง

ความเชื่อใจ ก้อเหมือน ยางลบ
ยิ่งผิด ยิ่งลบ ยิ่งลบ ยางลบก้อน้อยลงที่ละนิด
จนวันนึงยางลบมันก้อต้องหมดไป
เพราะ ความผิด มันเยอะเกินกว่า ที่ยางลบอันนึงจะลบหมด

หมดสิ้นแล้ว หัวใจนี้ พลีสิ้นสุด
ดั่งประดุจ ดอกกุหลาบ ที่ไร้หนาม
หมดสิ้นแล้ว เจิดจรัส ของความงาม
ให้เนิ่นนาน กาลผ่าน วันวานเลือน