กลอนอกหักน่าสนใจ

ทุกครั้ง ที่เธอบอก ให้ลืม
ฉันมักจะลืม ที่เธอบอก

ขุดคำหวานหว่านล้อมจอมเล่ห์จิต
หยอดยาพิษอาบซึ่งน้ำผึ้งหวาน
หลอกล่อดื่มหลงกินจนสิ้นทาน
คอยถึงกาลเพียงพอขอลาไกล

บอกให้สู้ ดูเหมือน จะเตือนยํ้า
ทุกถ้อยคำ คิดครวญ จวนจะถอย
หลายครั้งแล้ว หลงทาง อย่างใจลอย
เลยต้องปล่อย ให้คว้าง ทางระทม

คนที่ สวมเขา ให้เรา
คือคนที่เราเคย สวมกอด
คนที่ทำให้เรา ตาบอด
คือคนที่เราคิดตลอดว่า ไว้ใจ

หนึ่งปีผ่าน กาลเคลื่อน เลื่อนลอยลับ
ใจยังจับ ความเหงา เศร้าหม่นหมอง
ภาพความหลัง เคยมี พี่ประคอง
รักเราสอง ฝังลึก ผนึกทรวง

ความรักบางครั้งก็เหมือนกีฬา
ต่อให้เราฝืนทดเวลาบาดเจ็บอีกกี่ครั้ง
มันก็ยังหมดเวลา 

ปากบอกว่า เธอคือคนที่ฉันอยากอยู่ด้วย ในอนาคต
แต่สุดท้าย พอฉันจะไป เธอกับไม่รั้งฉันไว้ นี่หรอคือ อนาคตที่เธอต้องการ

คนจะไปยังไง ก็ต้านไม่ไหว
คนจะไปเหนี่ยวรั้งยังไง ก็ยั้งไม่อยู่
คนจะไปอ้อนวอนยังไง เขาก็คงไม่รับรู้
คนจะไปเหตุผลเดียวที่ให้เขาอยู่ เขาก็คงไม่รับรู้ ไม่สนใจ

เพียงเธอยิ้มมาให้สักนิด
ฉันอาจมีสิทธิ์จะใกล้ชิด
แต่นี้เธอมองมาแล้วผ่านไป
จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะรู้จักกัน