กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

ถามหาความรักว่าอยู่ไหน
อยู่ไกลที่ฟากฟ้ากว้าง
หรืออยู่สุดท้ายที่ปลายทาง
หรืออยู่ข้างๆใจเธอ

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

ให้ห่วงกันบ้างเป็นไร
ให้ห่วงใย..ให้มีสิทธิ์
ให้นะ..ให้ลองคิด
รักสักนิดก็เพียงพอ

ไม่อยากเป็นเพียงคนไกลห่าง
ได้ใกล้ชิดเธอบ้าง แค่ในฝัน
เหมือนใจของเราไม่มีกันและกัน
ทั้งที่ความจริงนั้นใจของฉันมีแต่เธอ

คิดถึงคือความทุกข์
ความสุขคือได้อยู่ใกล้
กำแพงคือระยะทางที่ห่างไกล
แต่มิอาจกั้นหัวใจให้ห่างกัน

ไม่ขอเป็นเพื่อน
ไม่ขอเป็นใคร
ขอเป็นคนของหัวใจ
okไหมคนดี

นั่งมองดาวบนฟ้า
ส่งความห่วงหาไปให้
ข้ามน้ำทะเลเขาที่ยาวไกล
ให้ใจอีกใจที่ไกลกัน

รักเธอที่สุด
สะดุดหกล้ม
ใบหน้ากลมๆ
ก้มลงจูบเธอ

ไม่รู้จะเอาอะไรมาฝาก
ที่มีค่ามากกว่า..รักได้
นอกจากกำลังใจ
กับความห่วงใยไม่จืดจาง