กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

นั่งมองดาวบนฟ้า
ส่งความห่วงหาไปให้
ข้ามน้ำทะเลเขาที่ยาวไกล
ให้ใจอีกใจที่ไกลกัน

…เป็นความจริงที่ว่า…
น้ำและฟ้าไม่อาจมาพบกันได้
แต่น้ำ…ยังคงสะท้อนภาพฟ้าแม้ห่างไกล
แล้วเราจะหวั่นไปไย…ถ้าใจส่งถึงกัน

อยากเก็บดาวมาร้อยเป็นความรัก
อยากเก็บผักมามัดเป็นหัวใจ
จาบอกเธอว่ารักหมดใจ
แล้วจาเอาความรักกับหัวใจมาให้เธอ

ฉันคงเป็นได้แค่ทางผ่าน
เป็นสะพานข้ามดวงดาว
เพื่อพาเธอไปพบกับเขา
ส่วนฉันจะปวดร้าวก็ช่างมัน

คิดถึงคือความทุกข์
ความสุขคือได้อยู่ใกล้
กำแพงคือระยะทางที่ห่างไกล
แต่มิอาจกั้นหัวใจให้ห่างกัน

รักเธอเท่าฟ้าเท่าอากาศ
รักเธอเท่าตลาดรังสิต
รักเธอเท่าขนส่งหมอชิต
รักเธอทุกอาทิตย์ละเจ็ดวัน

ถ้ารักคือทุกข์
แล้วสุขคืออะไร
ถ้ารักคือความเสียใจ
แล้วทำไมถึงต้องการ

บอกตัวเองไม่ถูกเหมือนกัน
เธอมีอะไรสำคัญกว่าใครคนไหน
ทุกเวลานาทีที่ผ่านไป
ใจจึงไม่เคยลืมเธอได้เลย

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย