คํากลอนสอนใจน่าสนใจ
วิ่งโดยไม่หยุด อาจไปได้ไว
วิ่งไป พักเหนื่อยไป มักไปได้ไกลกว่า
ถ้าแคบนัก มักคับ ขยับยาก
ถ้ากว้างมาก เกินไป ก็โหรงเหรง
ถ้าสูงนัก มักได้ โหนโตงเตง
ถ้าต่ำนัก มักถูกเฉ่ง จมบาดาล
ชายกี่คนรู้คิดรับผิดชอบ
เกียรติเป็นกรอบกั้นตนพ้นมัวหมอง
แม้เขาคือคนหนึ่งที่พึงปอง
เธอก็ต้องมีความหมายในสายตา
จะสูงจะต่ำอยุ่ที่เราทําตัว
จะดีจะชั่วอยุ่ที่ตัวเราทํา
อันคำคมลมชายนั้นร้ายสุด
ชอบเยื้องหยุดใจหญิงให้พิงหา
ชอบพูดเกี้ยวเลี้ยวลุดฉุดเวลา
ดั่งอาชาคึกคะนองลำพองตน
อย่าเสียใจที่เขา " ทิ้งเราไป "
แต่จงดีใจที่เราได้ " หัวใจ "
เรากลับคืนมา
"ผู้หญิงสวย" สมัยนี้หาไม่ยาก
แต่ผู้หญิงที่ "ยอมทนลำบาก"
สมัยนี้ หายากกว่าเยอะ
ก่อนเธอเคลิ้มเธอคล้อยถ้อยคำรัก
ควรตระหนักนิยามความแปรผัน
นิยายรักหวานล้ำเขารำพัน
อาจไม่ทันถึงปีที่จบลง
การนินทากาเลเหมือนเทน้ำ
ไม่ชอกช้ำเหมือนเอามีดไปกรีดหิน
แม้องค์ปฎิมายังราคิน
มนุษย์เดินดินหรือจะสิ้นคนนินทาฯ
