คํากลอนสอนใจน่าสนใจ

อันกำเนิดเกิดมาในสากล
ใครจะพ้นมรณาก็หาไม่
จงระงับดับความอาลัย
ถึงโศกไปใช่ที่จะเป็นมาฯ

แค่ดอกไม้ริมทางเขาร้างทิ้ง
กลายเป็นหญิงอัปยศหมดคุณค่า
มิอาจเอาออกขายได้ราคา
เป็นสินค้ามือสองคนมองเมิน

มนุษย์แท้จริงแล้ว
ไม่ได้โตด้วยอาหาร
แต่โตด้วยความลําบาก

คนจนยอมเสียเวลา 
เพื่อประหยัดเงิน
คนรวยยอมเสียเงิน 
เพื่อประหยัดเวลา

คนที่รู้จักจุดหมายปลายทางของตนเอง
คือคนที่เดินทางไปได้ไกลที่สุด

เมื่อยามรักน้ำผักก็ว่าหวาน
ครั้นเนิ่นนานน้ำอ้อนก็กร่อยขม
เหมือนคำพาลหวานนักมักเป็นลม
แต่เขาชมกันว่าดีนี่กระไร
บรเพ็ดนั้นเป็นยารักษาโรค
แต่ความโลภเขาว่าขมหาชมไม่
เหมือนคนซื่อพูดจาประสาใจ
ไม่มีใครชมปากมิอยากยินฯ

คนฉลาด เปลี่ยนใจ ได้ทุกเมื่อ
ถ้าเปลี่ยนเพื่อ สิ่งดีดี ที่เหมาะสม
แต่จิตใจ ของคน โง่งายงม
ถึงล่มจม ก็จะไม่ เปลี่ยนใจตน

และอย่าหวังว่านั้นสร้างพันธะ
อย่าคิดนะเสน่ห์เธฮเขาเผลอหลง
สัญชาติเสือเหลือวิสัยให้ซื่อตรง
แล้วก็คงออกลายเมื่อปลายมือ

ถ้าผัวดี เมียดี นั้นดีแน่
ถ้าเมียดี ผัวแย่ พอแก้ไข 
ถ้าผัวแย่ เมียดี มีทางไป 
ถ้าเมียแย่ ผัวไม่เอาไหน ไปคนละทาง