กลอนน้อยใจน่าสนใจ

พอเบื่อก็ทิ้งเรา
พอเหงาก็โทรหา
พอเจ็บก็กลับมา
สรุปกูมีค่า..ในฐานะอะไร

ไม่มีเธอคิดว่าฉันคงอยู่ได้
ไม่มีใครจะปรับตัวไม่ให้เหงา
เราต้องยืนอยู่ได้ด้วยตัวเรา
ไม่มีเขายังไงเราก็ไม่ตาย

คนเป็นแฟนกันต้องอย่ามีความลับ
ฉันไม่อยากจ้องจับผิดเธอหรอกหนา
การกระทำที่เธอเคยสร้างมันมา
ทำให้ฉันหมดศรัทธาในตัวเธอ

ที่ คั่นหนังสือ ยังมีค่า
แต่ที่คั่นเวลา ไม่มีค่าอะไรเลย

เธอไม่เคย โทรหา ก่อนนอนฝัน
กันและกัน ของเรา มันไม่มี
อยู่กับเพื่อน เธอก็ว่า ฉันไม่ดี
ฉันคนนี้ คงจะเลว ในสายตา

คนที่เธอไม่เคยรักก็แบบนี้
ต้องชอกช้ำไปทั้งปีน่าสงสาร
แต่ยังหวังไว้ลึกๆ ว่าสักวัน
เธอจะหันมาสนใจเหมือนดังเดิม

ที่เธอทิ้งไปฉันไม่เจ๊บมากหรอกแค่เกือบตายเท่านั้นเอง

เหนื่อยที่จะพูดกับคำว่า รัก ก
เพราะ พูดไป มึงก้อไม่ออยากฟัง

14 กพ ของคนโสด มันคือ นรถสีชมพู