กลอนน้อยใจน่าสนใจ
ยอมรับ ว่าเปนคนลืมช้า,
แต่หากวันใดกูลืมมึงได้ขึ้นมา อะรัยที่เคยมีค่าที่สุด กูก้ไม่จำ
ไม่มีคู่ ก็แค่เหงาไม่มีเขา ก็แค่โสด
อกหัก ไม่มีประโยชน์อยู่เป็นโสด ไม่เห็นจะตาย
พอเบื่อก็ทิ้งเรา
พอเหงาก็โทรหา
พอเจ็บก็กลับมา
สรุปกูมีค่า..ในฐานะอะไร
ต้อง ใส่ใจ แค่ไหน ถึงจะ พอ
ต้อง รอ นานแค่ไหน ถึงจะ สน
ต้อง รัก มากเท่าไร ถึงจะ มีตัวตน
ต้อง มีน้ำตา อีกกี่หน ถึงจะ สะใจ คนอย่างเธอ
ความรัก ของคุณ ก็เหมือน ลูกอม
น่าชื่นชม ตอน มันหวาน , แต่ไม่นาน มันก็ ละลาย
ถึงแม้เราจะเปลี่ยนแปลงอดีตไม่ได้
ก็จงทำอนาคตให้ดี เพื่อไม่ให้ซ้ำรอยอดีต
เหนื่อยที่จะพูดกับคำว่า รัก ก
เพราะ พูดไป มึงก้อไม่ออยากฟัง
ในที่ๆ มีแต่ความเงียบ
ใช่ว่าจะมี "ความเหงา" ทุกครั้งไป
เพราะในที่ๆ มี "คนอยู่มากมาย"
ก็เกิด "ความเหงา" ได้ เช่นกัน
ถ้าอยากได้รักแท้ ก้อต้อง เอา รักจิง ไปแลก
