กลอนน้อยใจน่าสนใจ

รักคงยังไม่พอ
ความรัก
เหมือนดอกไม้ที่ไร้สี
เป็นน้ำตาลที่ไม่มี รสหวาน
หรือรักมันจืด เมื่อผ่านล่วงกาล
ความมันหวาน จึงถูกเจือจางไป

ถ้าคิดจะคบกับกู
โทรไปมึงต้องรับ
กลับตอนไหนมึงต้องบอก
อยู่กับใคร..มึงต้องระบุ
ติดธุระ..มึงต้องอธิบาย
ถ้าปิดเครื่อง..มึงตายสถานเดียว

อยากจะทำอะไรกับใครเชิญ
ไปเพลิดเพลินกันให้อิ่มเต็มสุขสันต์
ฉันก็อยู่คนเดียวได้เหมือนกัน
ไม่มีวันกลับไปคบเธอเหมือนเดิม

ความรัก สามารถมีปริมาณเพิ่มขึ้นได้เรื่อย ๆ
แม้ขนาดของหัวใจ ยังเท่าเดิม

ไม่ต้องมาทำเป็นดีเอาใจฉัน
ไม่มีวันที่ฉันจะหายโกรธหรอก
ก็วันนั้นให้ฉันรอจนช้ำชอก
รักไม่รักก็บอกกันตรงตรง

ไม่อยากได้กุหลาบวาเลนไทน์
หรือของขวัญกล่องใหญ่เหมือนใครเขา
ไม่ต้องบอก "รักมาก" แค่ไม่ลืมเรื่องของเรา
ไม่มีเวลาให้ ก็แค่เหงา แต่ไม่ได้เสียใจ

ทำอะไรเพื่อนเคยรอเราบ้างไหม
แล้วจะให้เราไว้ใจนายอีกหรือ
ทั้งที่เราทำสิ่งดีนิสัยซื่อ
เพื่อนก็ยังเชื่อคำลือเรื่องร้ายเรา

แค่ลมพัดหวิวๆ
แทบทำให้ หัวใจขาดริ้ว แตกสลาย
หนึ่งหัวใจ ฝากมาถามกมาย
รักยังมี หรือกลับกลาย ไปกับสายลมไหว

มีหยดน้ำ อยู่หยดหนึ่ง
มันได้ซึม ออกจากใน ความรู้สึก
ปนความเจ็บ ที่ไว้ใจ ในส่วนลึก
มันคือหยด น้ำตา ของฉันใช่รึป่าว