กลอนอกหักน่าสนใจ

เธอเหมือนรุ้งที่ริมฟ้า
งดงามแต่แสนไกล
อยากได้อยู่เคียงใกล้
เพียงคิดที่จะไปก็สลายลง

ก็ยอมทน เจ็บใจ เพื่อใช้ยื้อ
ด้วยความดื้อ ก็เจ็บหนัก เกินรักษา
ใช้ความเศร้า เข้าขอ ต่อเวลา
พร้อมน้ำตา ไหลเรียงเรียง เพียงแลกเธอ

คนที่ยังรัก นานแค่ไหน ก็อยากรอ
เจ็บแค่ไหน ก็อยากจำ
แต่ คนที่หมดใจ
ใกล้แค่ไหน ก็อยากลา
ดีแค่ไหน ก็อยากลืม

แผลที่ผ่าน นานมา ผวาหวั่น
ทุกสิ่งนั้น ฝันเอย ที่เคยหวัง
เพิ่มรอยแยก แตกดับ กับภินท์พัง
จึงมานั่ง รั้งรอ ท้อสุดใจ

ขอโทษที่บังเอิญชอบใช้ของเก่า
ขอโทษที่บังเอิญกลับไปหาคนเก่า
ขอโทษที่บังเอิญลืมคนเก่าไม่ได้
ขอโทษที่บังเอิญรักคนเก่า
แต่ขอโทษบังเอิญไม่ชอบของเก่าของใคร

ไม่ต้อง รักกูมาก
ขอแค่ อย่าจากไป
ไม่ต้อง รักจนหมดใจ
ขอแค่ อย่ามีใคร
ในเวลาที่ ยังมีกู

สิ่งที่ทรมาน กว่าการเฝ้ารอโทรศัพท์
คือ การจับโทรศัพท์ขึ้นมา
แต่ตัอง บังคับหัวใจตัวเองว่า อย่าโทรไป

คนที่เรา หึง คนที่เรา คิดถึง คนที่เรา โทรหา
คนที่เรา ให้เวลา คนที่เรา แคร์ คนที่เรา ดูแล
ทำไมวันที่เรา รู้สึกแย่ๆ เค้าถึงไม่แคร์ กันบ้างเลย

ไม่รัก ก็อย่ากั๊กไว้
ถ้าไม่ใส่ใจ ก็อย่าให้ความหวัง