กลอนอกหักน่าสนใจ

มองหน้าต่างอ้างว้างอยู่กลางอก
เหมือนนกผกผินรวงจากห้วงฟ้า
ความรักเศร้าเหงาใจต้องจำลา
กับความจำโหยหาต้องลาเลือน

บอกให้สู้ ดูเหมือน จะเตือนยํ้า
ทุกถ้อยคำ คิดครวญ จวนจะถอย
หลายครั้งแล้ว หลงทาง อย่างใจลอย
เลยต้องปล่อย ให้คว้าง ทางระทม

บางทีความรัก
ไม่ได้เริ่มจากการ รู้จัก
แต่เริ่มกับความ รู้สึก

โดยพื้นฐานไม่ได้ เจ้าชู้
แต่โตมาเพิ่งรู้ว่า เนื้อคู่ มันมีเยอะ

คืนวันผ่าน เดือนคล้อย เฝ้าคอยนับ
ปีล่วงลับ สับสน จนหวั่นไหว
หรือในใจ เธออ่อนแอ แปรเปลี่ยนไป
เธอมีใคร คล้องแขน แทนคนรอ

เมื่อก่อน เค้าคือ คนที่เราเคยคุยด้วย ได้นานๆ เป็นชั่วโมง โดยไม่เบื่อ
แต่วันนี้ กลับกลาย เป็นคนที่ แค่ประโยคๆเดียว ก็ยังไม่รู้เลยว่าจะคุยอะไร

ส่วนผสมของความรัก คือเวลา
ส่วนผสมของน้ำตา คือความเสียใจ

ขออยู่ห่างๆอย่างนี้
ขอมีเธอไว้แค่ฝันหวาน
จะได้มีเธอในใจได้นานๆ
ดีกว่าจะร้าวรานกับความจริง

มี พบ ต้องมี จาก
มี ทุกข์ ต้องมี สุข
มี ครั้งแรก ต้องมี ครั้งสุดท้าย
มี รัก ต้องมี เลิก