กลอนอกหักน่าสนใจ

อันความคิด จิตหมอง ครองความเศร้า
เป็นเพราะเรา เหงาหรือ คือลอยเลื่อน
ใจล่องลม ซมซาน ผ่านวันเดือน
ค่อยไหลเคลื่อน เอื้อนเอ่ย เผยเจ็บจัง

คนที่ สวมเขา ให้เรา
คือคนที่เราเคย สวมกอด
คนที่ทำให้เรา ตาบอด
คือคนที่เราคิดตลอดว่า ไว้ใจ

บางสิ่ง หมดค่า
ไม่นานก็ ลืมมันไป
บางคน หมดใจ
ลืมยังไง ก็ลืมไม่ลง

ฝนปรอยปรายคล้ายคนที่หม่นช้ำ
เหมือนความจำซ้ำจางเริ่มห่างหาย
ท่ามกลางฝนหล่นรินผินปรอยปราย
กับน้ำตาไหลพรายป้ายแก้มนวล

อยากจบก็ต้องเจ็บ
หากใจไม่เด็ด
ก็ต้องอยูแบบเจ็บๆ
ไม่มีวันจบ

เจ็บกว่ารักที่จากไป คือหัวใจยังจำ
เจ็บกว่าการถูกทิ้ง คือยังรักเค้าอยู่
เจ็บกว่าการถูกหลอก คือการที่ยังให้อภัย

ฉันเอาแต่ใจ หรือเธอห่วงใยกันน้อยลง
ฉันซื่อตรง หรือเธอไม่มั่นคงกันแน่
ฉันทำผิด หรือเธอที่คิดผันแปร
ฉันทำตัวแย่ หรือเธอกันแน่ที่หมดใจ

หมดสิ้นแล้ว หัวใจนี้ พลีสิ้นสุด
ดั่งประดุจ ดอกกุหลาบ ที่ไร้หนาม
หมดสิ้นแล้ว เจิดจรัส ของความงาม
ให้เนิ่นนาน กาลผ่าน วันวานเลือน

เพราะรักมาก เจ็บมาก ฝากรอยช้ำ
ตราตรึงนำ ลงลึก ดั่งเหวห้วง
ไม่มีแล้ว ที่ร้าย กว่าคำลวง
คอยตามทวง ทุกคืนค่ำ อยู่ร่ำไป