กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

เกิดเป็นหญิงจริงแท้ยิ่งลำบาก
จะเอ่ยปากฝากใครว่าคิดถึง
คงทำได้แค่เพียงใจคะนึง
มิอาจเอื้อมเอ่ยถึงความในใจ

รักเธอที่สุด
สะดุดหกล้ม
ใบหน้ากลมๆ
ก้มลงจูบเธอ

มิอาจโทร บอกความในได้ทั้งหมด
มิอาจจด ความห่วงหาว่าแค่ไหน
มิอาจแฟกซ์ ความลุ่มหลงส่งให้ไป
มิอาจเพจ ความห่วงใย ส่งให้เธอ

…เป็นความจริงที่ว่า…
น้ำและฟ้าไม่อาจมาพบกันได้
แต่น้ำ…ยังคงสะท้อนภาพฟ้าแม้ห่างไกล
แล้วเราจะหวั่นไปไย…ถ้าใจส่งถึงกัน

ใจจริงคิดอยากจะผูกพัน
แต่วันนั้นยังไม่กล้าเอ่ย
อยากทักทาย ถามไถ่ แต่ไม่เคย
แล้วจะเอ่ยความในใจได้อย่างไร

รักแท้อย่าทิ้ง
รักจริงอย่าจาก
รักมากอย่าพราก
รักแต่ปากอย่ารักดีกว่า

ชอบคนคิดอะไรทันกัน
เพราะฉันไม่ชอบย่ำอยู่กับที่
มาเจอเธอก็รู้สึกแปลกๆดี
บอกกับตัวเองว่าคนนี้ใช่เลย

แค่ฟ้าที่กั้นไว้
ไม่อาจขวางใจที่ใกล้กว่า
แม้ไม่ได้คิดถึงทุกครั้งที่หลับตา
แต่ก็คิดถึงตลอดเวลาที่หายใจ

คนดีของฉัน
อยู่ตรงนั้น สบายดีไหม
เมื่อขอบฟ้ากว้าง เราห่างไกล
เธอจะเป็นอย่างไรบ้าง..คนดี