กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ

แม้ลมร้อนพัดผ่าวให้ร้าวลึก
ความรู้สึกทรมานกว่าหน้าไหน
แต่สายฝนยังดับร้อนให้ผ่อนคลาย
เหมือนร้อนใจอาจจะหายถ้าใจเย็น

ไม่จำเป็นที่จะต้องแข่งกับคนอื่น แข่งกับตัวเองดีที่สุด

หากเธอหาแห่งใดเป็นที่พึ่ง
ยามเมื่อถึงจุดหนึ่งซึ่งหวั่นไหว
ยังมีฉันคนนี้นะคนไกล
คนที่เป็นคนใกล้…ทีไกลเธอ

ทุกปัญหาใช้เวลาคอยแก้ไข
บางครั้งต้องปล่อยผ่านไปไม่ต้องเห็น
อุปสรรคหนักไปไม่ยากเย็น
ตั้งหัวใจให้เป็นก็ผ่านไป

เธอใจยอกชอกช้ำแสนลำบาก
รับรู้จากแววตาว่าอ่อนไหว
ขอเป็นเพื่อนเคียงข้างเดินทางไกล
เหนื่อยแค่ไหนกับปัญหาร่วมฝ่าฟัน

เมื่อโอกาสมาถึง
จงเข้าไปหามันแทนการเดินหนี
บางทีมันอาจจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดก็ได้

ถ้าเราไม่เชื่อมั่นในตัวเอง แล้วใครจะมาเชื่อมั่นในตัวเราล่ะ 

รอยเท้าที่ยาวไกล เมื่อมองกลับไป
บ่งบอกได้ในผลงาน บางรอยอาจมีชำรุด
เพราะสะดุด จุดขวากหนาม ฟันฝ่าจนรอยงาม
เก็บเป็นนิยามของความภูมิใจ

ปัญหานั้นเกิดขึ้นได้ก็แก้ได้
ไม่มีใครจมปัญหาอยู่ตลอด
จงสู้ไปแล้วเราจะต้องรอด
อย่าได้ถอดใจท้อเดินต่อไป