กลอนให้กําลังใจตัวเองน่าสนใจ
ใครจะรู้จักดี..อนาคต
ใครเล่าจะกำหนดเส้นทางได้
อย่าไปคิดเรื่องเก่า...ให้ผ่านไป
วันพรุ่งนี้ก็เริ่มใหม่...ให้ลืมมัน
หนึ่งหยดน้ำร่วงหล่นบนพื้นหญ้า
ไหลรวมเป็นสาขาสู่แม่น้ำ
รวมทุกสายสู่ท้องทะเลคราม
เหมือนหนึ่งความพยายามจะก้าวไกล
ตราบใดที่เรา ยังมีลมหายใจ เราก็ต้องสู้ต่อไป
ชาร์จแบตให้ใจเสียก่อน
ให้พักให้ผ่อนเสียบ้าง
หยุดไว้ให้ใจมีพลัง
ให้ชีวิตยังมีหวังเดินต่อไป
ทำดีไม่จำเป็นต้องมีคนเห็น แค่รู้ว่าทำดีแล้วแค่นั้นพอ
ถึงเวลาแล้วคนดี
ที่ต่างคนต่างมีทางต้องไกล
อย่าเสียดายเวลารักษาจิตใจ
ให้เข้มแข็งกับสิ่งใหม่ที่ต้องเผชิญ
สิ่งที่ผ่านไปนั้นผ่านไปนาน
ทิ้งความสุขความหวานให้ผ่านพ้น
อาจจะต้องทนเหงาเศร้าทุกข์ทน
ก็นี่แหละ..ชีวิตคนต้องทำใจ
หัวใจของการเดินทาง
ไม่ได้อยู่ที่จุดหมาย
หากอยู่ที่ประสบการณ์
สองข้างทางมากกว่า
ทางข้างหน้าลางเลือนเหมือนว่างเปล่า
แดดจะเผาผิวผ่อง เธอหมองไหม้
ที่ตรงนั้นมีหุบเหว มีเปลวไฟ
ถ้าอ่อนแอจะฝ่าไป อย่างไรกัน
