คํากลอนสอนใจน่าสนใจ

เป็นมนุษย์สุดนิยมเพียงลมปาก 
จะได้ยากโหยหิวเพราะชิวหา
แม้นพูดดีมีคนเขาเมตตา 
จะพูดจาจงพิเคราะห์ให้เหมาะความ

ความสบาย ฆ่าคนตาย มาก็มาก
ความลำบาก สร้างคนมา ก็มากหลาย
ทนลำบาก จะต้องถึง ซึ่งสบาย
อาจถึงตาย ถ้าหลงไหล สบายเกิน 

ยามยากจน ข้นแค้น แสนสาหัส
สารพัด ย่ำแย่ สุดแก้ไข
ถ้ามีใคร มาช่วย ด้วยจริงใจ
จดจำไว้ คนนั้นแหละ เพื่อนแท้เรา 

คนโง่เลือกคนที่ตนรัก
คนฉลาดเลือกคนที่รักตน

มีเพื่อนดี หนึ่งร้อย น้อยไปนิด
อาจช่วยกิจ การใหญ่ ไม่ได้ผล
มีศัตรู ร้ายกาจ เพียงหนึ่งคน
ก็มากล้น ด่วนแก้ไข อย่าให้มี

เมื่อแก่เฒ่าหมายเจ้าเฝ้ารับใช้
เมื่อยามไข้หมายเจ้าเฝ้ารักษา
เมื่อยามถึงวันตายวายชีวา
หวังลูกช่วยปิดตาเมื่อสิ้นใจฯ

อันคำคมลมชายนั้นร้ายสุด
ชอบเยื้องหยุดใจหญิงให้พิงหา
ชอบพูดเกี้ยวเลี้ยวลุดฉุดเวลา
ดั่งอาชาคึกคะนองลำพองตน

ต้นไม้ที่สูง เพียงฟ้า
ล้วนเคยหญ้า เพียงดิน
พญาเยี่ยว ที่โผบิน
ล้วนเป็นนก ที่เคยหัดบินทั้งนั้นฯ

กายนี้ท่านเปรียบดั่งท่อนไม้
ครั้นดับไปสมมติว่าเป็นผี
เครื่องเปื่อยเน่าสะสมถมปฐพี
เหมือนกันทั้งผู้ดีและเข็ญใจ