คํากลอนสอนใจน่าสนใจ
เมื่อยามรักน้ำผักก็ว่าหวาน
ครั้นเนิ่นนานน้ำอ้อนก็กร่อยขม
เหมือนคำพาลหวานนักมักเป็นลม
แต่เขาชมกันว่าดีนี่กระไร
บรเพ็ดนั้นเป็นยารักษาโรค
แต่ความโลภเขาว่าขมหาชมไม่
เหมือนคนซื่อพูดจาประสาใจ
ไม่มีใครชมปากมิอยากยินฯ
ก่อนเธอเคลิ้มเธอคล้อยถ้อยคำรัก
ควรตระหนักนิยามความแปรผัน
นิยายรักหวานล้ำเขารำพัน
อาจไม่ทันถึงปีที่จบลง
ยามเจ้ามา เอาอะไร มาด้วยเจ้า
เจ้าจะเอา แต่สุข สนุกไฉน
ยามเจ้าไป เจ้าจะ เอาอะไร
เจ้าก็ไป ตัวเปล่า เหมือนเจ้ามา
ทําแล้วเสียใจ
ยังดีกว่าเสียใจที่ไม่ได้ทํา
อย่าใช้ ร่างกาย เพื่อแลก รักมา
มัน ไม่คุ้มค่า กับ สิ่งที่เสียไป
แต่ จงใช้ หัวใจ เพื่อแลกใจ
อย่างน้อยๆ ก็แค่เสียใจ
ถึงแม้ไม่ได้อะไรมา
ฟ้าจะงาม น้ำจะใส ไฟจะแจ้ง
ทุกหนแห่ง จะงามงด สวยสดใส
โลกของเรา จะน่าอยู่ ตลอดไป
ถ้าร่วมใจ รักษา ฟ้าน้ำดิน
เวลาใดทำใจให้ผ่องแผ้ว
เหมือนได้แก้วมีค่าเป็นราศี
เวลาใดทำใจให้ราคี
เหมือนมณีแตกหมดลดราคาฯ
คนผู้ดี มีอยู่ ทุกหย่อมหญ้า
คนชั่วช้า มีอยู่ ทุกแห่งหน
ทุกประเทศ ยังมี ขโมยโจร
จะคบคน ประเภทไหน ให้ไตร่ตรอง
โลกมีไว้ให้เหยียบ
ไม่ได้มีไว้ให้แบก
