คํากลอนสอนใจน่าสนใจ

อันคำคมลมชายนั้นร้ายสุด
ชอบเยื้องหยุดใจหญิงให้พิงหา
ชอบพูดเกี้ยวเลี้ยวลุดฉุดเวลา
ดั่งอาชาคึกคะนองลำพองตน

อันว่าความกรุณาปราณี
จะมีใครบังคับก็หาไม่
หลังมาเองเหมือนสายฝนอันชื่นใจ
จากฟากฟ้าสุราลัยสู่แดนดินฯ

คนรักเมีย กลัวเมีย มักเสียเพื่อน 
คนรักเพื่อน มักเสีย การเมียผัว
คนฉลาด ปราชญ์เปรื่อง เรื่องครอบครัว
ต้องวางตัว ให้ถูกกาล ถูกเรื่องราว

ในบางช่วง ของชีวิต ก็ผิดหวัง
ในบางครั้ง ของชีวิต จิตสับสน
ในบางครา ของชีวิต คิดกังวล
ในบางคน คงประสบ พบเหมือนกัน

อยู่คนเดียว เปลี่ยวกาย ไม่สนุก
ถ้าอยู่สอง ครองทุกข์ แต่สุขสันต์
เที่ยวคนเดียว หงอยเหงา เศร้าทั้งวัน
นวดให้กัน ปวดหาย สบายตัว

ถ้าคนเราไม่ปล่อยวางอดีต
ก็ไม่รุ้จักอนาคต

ชายกี่คนรู้คิดรับผิดชอบ
เกียรติเป็นกรอบกั้นตนพ้นมัวหมอง
แม้เขาคือคนหนึ่งที่พึงปอง
เธอก็ต้องมีความหมายในสายตา

ไม่ประหยัด เงินไว้ ใช้ยามยาก
ต้องลำบาก กราบกราน กู้เงินเขา
ดอกยี่สิบ สามสิบ ก็ต้องเอา
เป็นทาสเขา ใช้ดอกต้น จนหลังอาน 

ไม่ต้องบินให้สูงอย่างใครเขา 
จงบินเอาเท่าที่เราจะบินไหว
ท่าที่บินไม่จำเป็นต้องเหมือนใคร
แค่บินไปให้ถึงฝัน เท่านั้นพอ