กลอนน้อยใจน่าสนใจ

ครั้นโทรหาคุยมาสามสิบวิ
เงียบแล้วสิไม่ขยับเธอหลับใหล
แล้วแบบนี้จะได้คุยกันเมื่อไร
นานแค่ไหนเมื่อไหร่จะได้คุย…

ถ้าจะตัดก็ตัดให้พ้นใจ
อย่าให้เหลือเยื่อใยไว้ทอฝัน
อย่าให้เหลือแม้เศษเสี้ยวไว้เกี่ยวพัน
เคยรักกันมากแค่ไหนจะได้ลืม

ในวันที่ท้อแท้และเหงาใจ
หวังแค่ใครสักคนเสริมเติมแรงให้
มาปลอบซับน้ำตาที่เอ่อไหล
แค่ห่วงใยอยู่ไกลๆก็ยังดี

ความเจ็บปวดที่สุดในหัวใจ
คือ รู้ว่า ตัวเอง รักใคร
แต่ ไม่มีวันได้ครอบครอง

เสือมันเคยกินเนื้อ ก็คงกินอย่างนั้น
มดเคยกินน้ำตาล ใครกันจะห้ามมันไหว
หมาเคยกินอย่างว่า ก็คงกินของมันต่อไป
ส่วนคนเจ้าชู้หลายใจ คงหลายใจตราบชั่วฟ้าดิน

รู้บ้างไหมตอนนี้ฉันแสนเงียบเหงา
เมื่อก่อนเราเคยได้อยู่เคียงชิดใกล้
แต่วันนี้รู้สึกว่าเธอเปลี่ยนไป
คนอย่างฉันก็น้อยใจเป็นนะเธอ

พอเบื่อก็ทิ้งเรา
พอเหงาก็โทรหา
พอเจ็บก็กลับมา
สรุปกูมีค่า..ในฐานะอะไร

ไม่รู้เพื่อนคิดอะไรในวันนี้
เหมือนว่ามีเรื่องในใจอยู่ใช่ไหม
ฉันไม่รู้ดูไม่ออกเรื่องในใจ
แต่ทำไมไม่ยอมพูดกับเราเลย

ใช้เวลา รัก มันง่าย แต่ถ้าให้ใช้เวลา ลืม มันยากมากเทอรู้ไหม