กลอนน้อยใจน่าสนใจ

รักคงยังไม่พอ
ความรัก
เหมือนดอกไม้ที่ไร้สี
เป็นน้ำตาลที่ไม่มี รสหวาน
หรือรักมันจืด เมื่อผ่านล่วงกาล
ความมันหวาน จึงถูกเจือจางไป

ต้อง ใส่ใจ แค่ไหน ถึงจะ พอ
ต้อง รอ นานแค่ไหน ถึงจะ สน
ต้อง รัก มากเท่าไร ถึงจะ มีตัวตน
ต้อง มีน้ำตา อีกกี่หน ถึงจะ สะใจ คนอย่างเธอ

ห่วงกันบ้างคิดถึงบ้างจะได้ไหม
ช่วยห่วงใยคิดถึงก่อนนอนฝัน
เพราะตอนนี้เราอยู่ห่างกันหลายวัน
คิดถึงฉันถ้าเธอพอมีเวลา

ความน้อยใจ
คือความคาดหวังใหญ่ๆ
ที่มีเพียงพื้นที่แคบๆในหัวใจ
เอาไว้ยอมรับความเป็นจริง

เคยไหม เวลาเจ็บหรือเสียใจ ฟังเพลงเศร้าๆทีไร น้ำตามันไหลทุกที

ที่บอกว่ารัก ใช่ฉันคนเดียวหรือป่าว

ชักไม่ค่อยจะมั่นใจในความรัก
ที่เธอพูดออกจากปากเมื่อครั้งก่อน
แม้ตอนนี้ฉันจะพูดจาเว้าวอน
ก็คงไม่เป็นเหมือนตอนเริ่มรักกัน

ไม่หลบหน้ากันจะได้ไหม
เพราะคนที่ได้แต่เสียใจ คือฉันคนนี้
รับฟังได้ หากสิ่งที่เธอพูดไป มันไม่ดี
แต่ขอร้อง..อย่าให้ความเงียบที่มี..เข่นฆ่ากัน

ไม่อิจฉาหรอก
พวกข้าวใหม่ปลามัน
แต่อิจฉาคู่ที่อยู่กัน
คงกระพันมากกว่า