กลอนน้อยใจน่าสนใจ

กูไม่ใช่ ทหาร ที่จะอดทน กับมึง

บางทีการ "เดินไปข้างหน้า"
แล้วรู้สึก "เหงา"
มันอาจจะดีกว่า "กลับไปทางเก่า"
แล้วรู้สึก "เจ็บ"

อย่าคบ คนใหม่ เพื่อ ทับรอย คนเก่า

ถ้าคิดจะคบกับกู
โทรไปมึงต้องรับ
กลับตอนไหนมึงต้องบอก
อยู่กับใคร..มึงต้องระบุ
ติดธุระ..มึงต้องอธิบาย
ถ้าปิดเครื่อง..มึงตายสถานเดียว

คนที่เธอไม่เคยรักก็แบบนี้
ต้องชอกช้ำไปทั้งปีน่าสงสาร
แต่ยังหวังไว้ลึกๆ ว่าสักวัน
เธอจะหันมาสนใจเหมือนดังเดิม

แค่มองหน้าเธอในวันนี้
ก็รู้แล้วว่าใจเธอไม่เหมือนเก่า
ลืมแล้วหรือคำว่าเพื่อนตายของเรา
หรือเธอเอาคำพูดนั้นไปให้ใคร

ยังรับรู้อยู่หรือเปล่า
คนที่คอย เขาจะปวดร้าวไหม
คงเที่ยวยิบยื่น ความหวานให้ใคร
คนข้างหลังยังมีอยู่ไหม ยังหลงระรื่นชื่นใครอยู่หนอ

บางอย่างคนเราฝังใจไม่เท่ากัน
เทอเปนคนที่ทิ้งกันไป เทอคงลืมง่าย ไม่นานอย่างชั้น

14 กพ ของคนโสด มันคือ นรถสีชมพู