กลอนน้อยใจน่าสนใจ

ถึงแม้เราจะเปลี่ยนแปลงอดีตไม่ไ­ด้
ก็จงทำอนาคตให้ดี เพื่อไม่ให้ซ้ำรอยอดีต

พอเบื่อก็ทิ้งเรา
พอเหงาก็โทรหา
พอเจ็บก็กลับมา
สรุปกูมีค่า..ในฐานะอะไร

รู้มั๊ยว่าการคิดถึง ใครบางคน
ที่ ไม่มีทางได้พบกัน มัน ปวดร้าว และ ทรมานเหลือเกิน

ความจริงก็คือ
ฉันไม่อาจยึดถือ จริงจังอะไรได้
ความฝันความหวังของฉัน ไม่เกิดประโยชน์อันใด
ก็แค่ข้อความซ้ำมาซ้ำไป ที่ไม่มีใครเหลียวแล

เหนื่อยที่จะพูดกับคำว่า รัก ก
เพราะ พูดไป มึงก้อไม่ออยากฟัง

ไม่ได้เจบที่ใครรักเธอ แต่เจ็บที่เธอรักใคร

ขอร้อง อย่าให้ความหวัง
เพราะ กู อยู่ลำพัง มันอาจทำให้กู เหงาตาย

พยายามยิ้มเวลาเจอ พยายามเลิกเพ้อ เพื่อไม่ให้ใจคิดถังเทอ

การกระทำเธอเปลี่ยนไปไม่เหมือนเก่า
มักไม่ให้เรารู้ว่าเธอไปไหน
ปล่อยให้เราคิดไปเองอยู่ในใจ
เหมือนตัวเราไร้ความหมายสำหรับเธอ