กลอนอกหักน่าสนใจ

กลั้นน้ำตา ทั้งที่อยากร้องไห้แทบขาดใจ
ยอมให้เขาจากไป ทั้งที่ใจยังโหยหา
บอกว่าไม่รู้สึกอะไร ทั้งที่คิดถึงตลอดเวลา
แกล้งทำเป็นเฉยชา ทั้งที่ตลอดมาไม่เคยลืม

อดทนกับ ความเหงา รุมเร้าจิต
ใจย้อนคิด หวนชวน ทวนความหลัง
เก็บเอาเรื่อง ร้าย-ร้าย เข้าประดัง
อยากให้ใจ มันพัง จนยับเยิน

คนจะไปยังไง ก็ต้านไม่ไหว
คนจะไปเหนี่ยวรั้งยังไง ก็ยั้งไม่อยู่
คนจะไปอ้อนวอนยังไง เขาก็คงไม่รับรู้
คนจะไปเหตุผลเดียวที่ให้เขาอยู่ เขาก็คงไม่รับรู้ ไม่สนใจ

เพราะรักมาก เจ็บมาก ฝากรอยช้ำ
ตราตรึงนำ ลงลึก ดั่งเหวห้วง
ไม่มีแล้ว ที่ร้าย กว่าคำลวง
คอยตามทวง ทุกคืนค่ำ อยู่ร่ำไป

คนที่ทำให้เราเสียความรู้สึกได้
คือคนที่เราให้ความรู้สึกไป

อันที่จากครั้งนี้ไม่ได้เลิก
แค่ลาเถิดพักสักนิดไม่ไปไหน
อันความรักที่ให้เธอมากเกินไป
เธอเสียใจเลยขอแค่เพื่อนกัน

ถ้าคนๆนั้น ไม่รู้จักพอ
ก็ไม่ต้องไป ง้อ ให้เสียเวลา
สู้เลือกแฟนที่ หน้าตาธรรมดา
แต่เค้าเห็น เรามีค่า ที่สุด
แล้วพร้อม จะหยุด ที่เราก็พอ

กว่าจะรู้จัก กว่าจะรักกัน
ตั้งแสนล้านนาที ตั้งกี่ร้อยวัน
แต่ตอนจบ เลิกคบกัน
ใช้เวลานิดเดียวเท่านั้น ช่างน่าเสียดาย

ฝนปรอยปรายคล้ายคนที่หม่นช้ำ
เหมือนความจำซ้ำจางเริ่มห่างหาย
ท่ามกลางฝนหล่นรินผินปรอยปราย
กับน้ำตาไหลพรายป้ายแก้มนวล