กลอนอกหักน่าสนใจ

ก็ยอมทน เจ็บใจ เพื่อใช้ยื้อ
ด้วยความดื้อ ก็เจ็บหนัก เกินรักษา
ใช้ความเศร้า เข้าขอ ต่อเวลา
พร้อมน้ำตา ไหลเรียงเรียง เพียงแลกเธอ

ยางลบ ลบได้แค่ ดินสอ
ไม่อาจลบ ปากกา
ความรัก ลืมได้แค่ สมอง
แต่ไม่อาจเลือนไปจาก หัวใจ

ฝนปรอยปรายคล้ายคนที่หม่นช้ำ
เหมือนความจำซ้ำจางเริ่มห่างหาย
ท่ามกลางฝนหล่นรินผินปรอยปราย
กับน้ำตาไหลพรายป้ายแก้มนวล

เวลารักเริ่ม จืดจาง
ความทรงจำเก่าๆ จะยิ่งชัดเจน 

บทเรียนจากคนรักเก่า
คือทำให้รู้ว่าเราไม่จำเป็นต้องมีเขา
เราก็อยู่ได้ไม่ยักกะตาย

คนที่ทำให้เราเสียความรู้สึกได้
คือคนที่เราให้ความรู้สึกไป

บางสิ่ง หมดค่า
ไม่นานก็ ลืมมันไป
บางคน หมดใจ
ลืมยังไง ก็ลืมไม่ลง

ที่บอกว่า ปิดบัง
เพราะไม่อยากให้อีกคนไม่สบายใจ
แล้วเคยถาม อีกคนดูบ้างไหม
ว่าต้องการ ความสบายใจ
หรือ ต้องการ ความจริง

มองหน้าต่างอ้างว้างอยู่กลางอก
เหมือนนกผกผินรวงจากห้วงฟ้า
ความรักเศร้าเหงาใจต้องจำลา
กับความจำโหยหาต้องลาเลือน