กลอนอกหักน่าสนใจ

มองหน้าต่างอ้างว้างอยู่กลางอก
เหมือนนกผกผินรวงจากห้วงฟ้า
ความรักเศร้าเหงาใจต้องจำลา
กับความจำโหยหาต้องลาเลือน

ไม่มี น้ำตา
ไม่ได้แปลว่า ไม่เจ็บ
ที่ไม่เก็บไว้คิด
ไม่ได้แปลว่า จำไม่ได้

เธออาจจะอยู่ในความคิด
แต่ไม่อยู่ในชีวิต และจิตใจ

สิ่งเดียวที่ เธอ ไม่เคยเปลี่ยน
คือ ยังไม่รู้จัก คำว่า พอ
สิ่งเดียวที่ ฉัน ไม่เคยเปลี่ยน
ก็คือ เฝ้ารอ ไม่รู้จักจำ

คนบางคน คุยเหมือนเดิมได้
แต่ความรู้สึก เหมือนเดิมไม่ได้
แต่บางคน คุยเหมือนเดิมไม่ได้
ทั้งๆที่ในใจ ยังรู้สึก เหมือนเดิม

เหนื่อย กับคำว่า รอ
ท้อ กับคำว่า เหงา
เจ็บ กับคำว่า เรา
ปวดร้าว กับคำว่า ลืม

ต่างยื้อยุดฉุดดึงให้ถึงจุด
ท้ายที่สุดหยุด จบหามีไม่
หากเลือกทางสายกลางต่างเดินไป
คงจะไม่มีบ่วงไว้ถ่วงตน

ขอถามอะไรเธอสักอย่าง
เธอเคยรักฉันบ้างไหม
ทำไมเธอไม่เคยมองผู้หญิงที่จิตใจ
ปล่อยให้คนหวั่นไหวนั้นเฝ้ามอง

คนที่ถูกคอมักอยู่ไกล
คนที่ถูกใจมักเย็นชา
คนที่ตามหามักล่องลอย
คนที่รอคอยมักไม่เจอ