กลอนอกหักน่าสนใจ

ฝนเปาะแปะแหมะหยดรดดวงหน้า
กับน้ำตาลาลงตรงแก้มหวน
ความทรงจำช้ำช้ำคงเรรวน
กับเสียงครวญสายฝนที่หล่นมา

บังคับ ตัวเอง ให้ เลิกเหงา
ดีกว่า บังคับเขา ให้ กลับมา

สิ่งที่ทำร้ายเราที่สุด
ไม่ใช่คนที่เปลี่ยนไป
แต่เป็นตัวเราเอง
ที่ไม่เข้าใจการเปลี่ยนแปลง

อย่าปล่อยให้ คนที่รักคุณ
เรียนรู้ การอยู่ ลำพัง บ่อยเกินไป
เพราะ ซักวันเขาอาจจะอยู่ได้
โดยที่ ไม่มีคุณ

เขาคือคนที่เธอรัก
เขาคือคนที่เธอพักหัวใจ
เขาคือคนที่เธอห่วงใย
แล้วฉันเป็นอะไรกับเธอ

มี พบ ต้องมี จาก
มี ทุกข์ ต้องมี สุข
มี ครั้งแรก ต้องมี ครั้งสุดท้าย
มี รัก ต้องมี เลิก

ทั้งน้ำตาที่รินไหลเกือบจะหมด
ทุกๆหยดล้วนมาจากความรู้สึก
เจ็บแล้วไม่ว่ารักเธออยู่ลึกๆ
แต่ก็รู้สึกเหมือนว่าเธออยู่ไกลเหลือเกิน

ทรมานเสียนัก
ไม่มีสิทธิ์รักเธอจนได้
ต้องปฏิเสธหัวใจ
ทั้งที่อยากอยู่ใกล้เธอเหลือเกิน

พอกันทีที่ผ่านแค่การฝัน
คิดว่ามันฝันร้ายหมายชีวิต
พฤติกรรมที่ทำอำมหิต
รักมีพิษติดทรวงราวบ่วงมาร