กลอนขอโทษน่าสนใจ

คนคนนึงที่ไม่ซึ้งอ่อนไหว
คนธรรมดาไม่มีมารยาหลอกใคร
ปุถุชนคนทั่วไป
แต่พิเศษกว่าใครใครคือรักใครรักจริง

จะไม่รักมากแต่รักเท่าฟ้า
แค่รักธรรมดาแต่สุดซึ้งอ่อนไหว
จะรักเธอให้น้อยแต่รักหมดใจ
แค่ยอมไม่เท่าไหร่ให้ทำอะไรฉันก็ทำ

ฉันรู้ฉันนั้นผิดไป
เธออย่าโกรธจะได้ไหม
ฉันร้องขอเธออภัย
ขอโทษจากดวงใจ
ให้อภัยนะคนดี

รักที่ไม่ต้องการ  
ขอบคุณนะเธอคนดี 
กับความรักที่ยังมีให้ 
อีกทั้งความคิดถึงเอาใจใส่ 
แต่ฉันคงรับไว้ไม่ได้จริงๆ

จะขอโทษตอนนี้จะทันไหม
ก็หัวใจของฉันมันเรียกหา
อยากอ้อนวอนขอให้เธอกลับมา
ที่รักจ๋าผิดไปแล้วโปรดอภัย

ขอบคุณในความรู้สึกดีดี 
ที่เธอนั้นมีให้กับฉัน 
แต่ความผูกพันเกินเพื่อนนั้น 
ฉันไม่อาจรับมันหรอกคนดี 

ยืนมองฟ้า ร้องโทษฝน
โทษเมฆดำดำเหมือนใจ คนใจดำ
ทำเราได้น้ำฝนอาบ คราบน้ำตา เราคราใด
ก็โทษฟ้า ไม่มีใจ จะช่วยเรา

เธอรู้ไหมทำไมฉันถึงจาก
ความจริงฉันก็ไม่อยาก
ขอกลอนนี้เป้นของฝาก
ฝากบอกเธอที่ว่าฉันต้องย้ายโรงเรียน

ขอโทษที่ทำตัวงี่เง่า ที่ทำให้ความเป็นเราต้องเลือนหาย 
ขอโทษที่ไม่เคยใส่ใจ ที่ทำให้ความห่างไกลแยกเราสองคน