กลอนขอโทษน่าสนใจ

มีคนนับล้านคนบนโลกใบนี้ แต่เราสองคนมาเจอกันได้ รักกันได้ขนาดนี้ เราไม่รู้ว่าเราจะตายเมื่อไหร่ อาจจะเป็นวันนี้ หรือพรุ่งนี้ ทำไมเราต้องเสียเวลามาโกรธ มางอน มาง้อกันด้วย ดีกันเถอะนะที่รัก

ยังจำได้วันที่พูดคำนั้น เธอเจ็บแค่ไหน
ยังจำได้ว่าที่ฉันพูดไป ฉันคิดอะไรอยู่
ยังจำได้ประโยคที่เธอบอก ให้ฉันได้รู้
ยังจำได้วันสุดท้ายของชีวิตคู่ของเรา

จะไม่รักมากแต่รักเท่าฟ้า
แค่รักธรรมดาแต่สุดซึ้งอ่อนไหว
จะรักเธอให้น้อยแต่รักหมดใจ
แค่ยอมไม่เท่าไหร่ให้ทำอะไรฉันก็ทำ

ฉันจะไม่ตามหาใครไกลตัวอีกแล้ว
จะแน่แน่ว ไม่อ่อนใจ ไม่ไหวหวั่น
จะผูกพัน จะรักเธอ ทุกคืนวัน
เธอคือคนสำคัญคือของขวัญของหัวใจ

ยอมรับอย่างไม่อาย
ฉันคือคนทำร้ายเธอครั้งนี้
ทำลายทุกอย่างที่เคยดี
ฉันคือคนสมควรที่ต้องรับกรรม

ขอบคุณในความรู้สึกดีดี 
ที่เธอนั้นมีให้กับฉัน 
แต่ความผูกพันเกินเพื่อนนั้น 
ฉันไม่อาจรับมันหรอกคนดี 

ขอบคุณสำหรับความเป็นเพื่อน 
ที่ไม่เคยลบเลือนจางหาย 
มีแต่จะยิ่งผูกพันขึ้นมากมาย 
คงไม่มีอะไรจะตอบแทนได้
นอกจากความจริงใจที่ให้เธอ 

เพราะรักจึงง้อ ไม่ท้อถ้าโกรธ จะตามขอโทษ หายโกรธนะคนดี

เธอรู้ไหมทำไมฉันถึงจาก
ความจริงฉันก็ไม่อยาก
ขอกลอนนี้เป้นของฝาก
ฝากบอกเธอที่ว่าฉันต้องย้ายโรงเรียน