กลอนรักสั้นๆน่าสนใจ

อยากจะบอกความในใจให้ได้รู้
อยากจะอยู่ใกล้ให้ได้เห็น
อยากจะรักอย่างนี้อย่างที่เป็น
ไม่ช่อนเร้นความรู้สึกนี้มีให้เธอ

จะต้องห่างกันเพียงไรก็ไม่ว่า
แต่ขออย่าลืมกันจะได้ไหม
ขอเพียงส่งความคิดถึงและห่วงใย
พร้อมกับความจริงใจมาให้กัน

แค่ฟ้าที่กั้นไว้
ไม่อาจขวางใจที่ใกล้กว่า
แม้ไม่ได้คิดถึงทุกครั้งที่หลับตา
แต่ก็คิดถึงตลอดเวลาที่หายใจ

ยังเหมือนเดิมอยู่นะ
แม้พักนี้จะหายหน้า
ยังคิดถึงเธอเหมือนเคยมา
เพียงแต่ว่าเวลาไม่ค่อยมี

เป็นเพราะกลัวว่าเธอจะไกลห่าง
จึงหาทางตีสนิทชิดเคียงใกล้
แม้จะรู้ว่าเธอไม่มีใจ
ไม่ทำให้หลีกไกลไปจากเธอ

คนดีของฉัน
อยู่ตรงนั้น สบายดีไหม
เมื่อขอบฟ้ากว้าง เราห่างไกล
เธอจะเป็นอย่างไรบ้าง..คนดี

เกลียดตัวเองยิ่งนัก
แค่เข้าไปทักก็ไม่กล้า
เลยแต่งกลอนบทนี้ขึ้นมา
แทนคำบอกว่าห่วงใย

รักแรกมันแยกยาก
รักมากมันยากแยก
รักเธอคือคนแรก
ถ้าจะแยกมันคงยาก

ตั้งนาฬิกาปลุกหกโมงเช้า
สองทุ่มรีบเข้านอนให้ตื่นไหว
ข่มตานอนได้แต่ไม่อาจข่มใจ
คิดถึงคนไกลตื่นสายอยู่ดี